อีกอย่างตอนนี้เขาก็เป็นหัวหน้ากิลด์หานเยว่เหมิงแล้วด้วย จะให้รองหัวหน้ากิลด์เลี้ยงอาหารได้อย่างไรกันเย่ฮวานั่งเก้าอี้ติดกับลินดา หลังจากอาหารมาเสิร์ฟทุกคนก็นั่งกินอาหารไปพลางพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องภายในเกมไปพลาง เนื่องจากพรุ่งนี้เช้าต้องเข้าเกมตั้งแต่ 7 โมงเช้าดังนั้นวันนี้พวกเขาจึงดื่มไวน์ได้แค่สองขวดเท่านั้นหลังจากกินอาหารจนเริ่มจะเต็มกระเพาะ เจ้ากวาจื่อก็หันมองมาเขาด้วยสายตากรุ้มกริ่ม “เย่ฮวา อยู่ในวิลล่าคงสุขสบายน่าดูเลยสินะ ได้อยู่บ้านเดียวกับสาวสวยด้วย”ซิงเหอและทุกคนหันมามองเขาอย่างพร้อมเพรียงกันเขาจึงตอบกลับไปด้วยท่าทางเบื่อหน่าย “คิดไปถึงไหนวะเนี่ย อยู่บ้านเดียวกันไม่ได้หมายความว่าจะนอนเตียงเดียวกันสักหน่อย แต่จะว่าไปได้อยู่ด้วยกันก็สะดวกสบายมากเลยนะ”“โว้ว~ ใช่ไหมล่ะ~~” กวาจื่อยิ้มด้วยรอยยิ้มชั่วร้ายเย่ฮวายกมือเกาท้ายทอยและหันไปมองมู่จื่อหาน“เอ่อ…อันที่จริงฉันอยากจะพูดเรื่องนี้หลังจากสงครามกลางเมือง แต่ในเมื่อตอนนี้เรามีโอกาสได้อยู่ด้วยกันแล้วอีกอย่างเจ้ากวาจื่อก็อยู่ที่นี่ด้วย งั้นฉันขอพูดตรงนี้เลยแล้วกันนะ”มู่จื่อหานพยักหน้าตอบ “มีเรื่องอะไรเหรอ”“ฉันกะว่าจะย้ายออกจากวิลล่าหลังจากเสร็จเรื่องจากสงครามกลางเมืองน่ะ” เย่ฮวาตอบ“ว่าไงนะ!”เยว่เอ๋อร์รีบเกี่ยวแขนเขาไว้ทันที “พี่เย่ฮวาจะไปไม่ได้นะ~ ไม่งั้นฉันคงคิดถึงจนกินไม่ได้นอนไม่หลับแน่เลย”เย่ฮวายิ้ม “ตอนแรกที่ฉันเข้าเกมก็เพราะอย
