งกันไม่ให้ทรายกระเด็นใส่ตาของเขา เขาแอบหรี่ตาเพื่อมองสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้า ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกได้ถึงพลังดูดกลืนมวลใหญ่ ที่กำลังดูดร่างของเขาให้เข้าไปด้านในเนินทรายที่อยู่ตรงหน้าเขาใช้ใบมีดในมือปักลงสู่พื้นดิน พร้อมกับต้านแรงที่กำลังดูดอย่างสุดชีวิต แต่แล้วจู่ๆ เขาก็พบว่าเม่ยเอ๋อร์ที่ยืนอยู่ด้านหน้ากลับยืนตัวตรงราวกับไม่ได้ถูกผลกระทบจากพลังนี้ อีกทั้งยังก้าวเท้าไปด้านหน้าด้วยท่าทางเหม่อลอย“เม่ยเอ๋อร์!”เขาตะโกนสุดเสียง ทว่าเพียงชั่วพริบตาพลังมวลใหญ่ก็ดูดร่างของเขาจนลอยเข้าหาเนินทรายนั้นอย่างฉับพลันเนินทรายมีรูปร่างแตกต่างจากก่อนหน้านี้ หลังจากที่มันระเบิดออกก็กลายเป็นหลุมลึกขนาดใหญ่ รอบๆ หลุมมีทั้งวัชพืชและเถาวัลย์ที่กำลังห้อมล้อมไว้เย่ฮวาถูกดูดเข้าไปด้านในหลุมลึกแล้ว อีกทั้งยังไม่มีเรี่ยวแรงที่จะขัดขืนต่อพลังนี้ด้วยเช่นกัน!“ฟึบๆ”เย่ฮวาสะบัดทรายที่ปกคลุมอยู่บนศีรษะของตัวเองพร้อมกับกวาดตามองไปรอบๆ ตอนนี้เขายืนอยู่ตรงบริเวณใต้ดินขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง ทรายสีเหลืองทองที่อยู่รอบๆ ถูกกั้นโดยเถาวัลย์หนา ตรงใจกลางของสถานที่แห่งนี้มีเถาวัลย์กระจุกรวมกันจนเกิดเป็นหอคอยแหลมด้านบนยอดหอคอยมีไฟบอลที่กำลังส่องแสงระยิบระยับในเวลาเดียวกันยังมีแสงสว่างที่ปรากฏขึ้นรอบๆ“ปึง!”เม่ยเอ๋อร์คุกเข่าข้างหนึ่งลงกับพื้น จากนั้นเธอก็ค่อยๆลุกขึ้นยืนและเดินมาหยุดอยู่ข้างๆ เขาพร้อมกับชี้ไปที่ไฟบอลลูกนั้นโดยไม่พูดอะไรเย
