ม่มีใครรับรู้ได้หนูแก่เริ่มเดินช้าลงเรื่อยๆ ขาทั้งสองข้างของมันสั่นพั่บๆ ท่าทางของมันดูหวาดกลัวอย่างมาก มันหันมามองด้วยสายตาราวกับจะเปลี่ยนใจพร้อมกับพูดด้วยน้าเสียงวิงวอน “ท่านวีรบุรุษ ข้ารู้ว่าพวกท่านทรงพลังขนาดไหนแต่บุคคลผู้นี้คือผู้แข็งแกร่งระดับเทพศักดิ์สิทธิ์ ต่อให้วิญญาณจะหายไปแล้ว แต่ร่างกายที่แข็งแกร่งของมันยังคงอยู่และไม่ใช่เรื่องง่ายที่คนธรรมดาจะต่อกรได้ หากพวกท่านเข้าใกล้สถานที่แห่งนี้มากกว่านี้ จะไม่สามารถถอยหลังกลับได้อีก”เย่ฮวาไม่อ้อมค้อมและไม่ไว้หน้าหนูแก่ตัวนี้ “พาพวกเราไป ถ้าเจอสถานที่แห่งนั้น แกจะไปไหนก็ไป แต่ถ้าแกไม่พาพวกฉันไป ฉันจะทำให้แกกลายเป็นศพและเอาไปโยนให้หมากิน!”“โถ่…ข้าต้องพาไปอยู่แล้วล่ะ ทุกคนต่างก็ถูกกักขังอยู่ในดินแดนต้องห้าม อันที่จริงก็เปรียบเสมือนพี่น้องของกันและกัน ชะตากรรมเดียวกันแท้ๆ ไม่เห็นต้องทรมานกันเลย~”“ใครเป็นพี่น้องแก หุบปากแล้วรีบพาพวกฉันไปเดี๋ยวนี้!!!”“เฮ้อ”หนูแก่ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ อันที่จริงเขาเองก็พอจะรู้ดีว่าคงเป็นเรื่องยากที่จะเอาชนะผู้แข็งแกร่งผู้นั้นถ้าหากไปก็อาจจะเป็นการส่งตัวเองไปตาย ทว่าตอนนี้ภารกิจกำลังจะสิ้นสุดลงแล้ว นี่เป็นขั้นตอนสุดท้ายที่จะทำให้ท่านโห่วฟื้นกลับเข้าร่างได้อีกครั้ง เพื่อให้เขากลับขึ้นไปช่วยแดนสวรรค์ อีกอย่างภารกิจระดับ SSS นี้จะทำให้พวกเขาได้รับรางวัลจำนวนมาก จะให้พวกเขาทิ้งกลางทางแบบนี้ได้อย่างไรกันล่ะห
