ก็หันมาถามเขาว่า “บอสระดับเซียน…การโจมตีที่สูงขนาดนี้พี่หน่ายกับเยว่เอ๋อร์ไม่มีทางสู้ได้แน่ๆ ในบรรดาพวกเราสามคนใครเหมาะสมที่จะจัดการกับมันมากที่สุด?”เย่ฮวาส่ายหน้าพลันวิเคราะห์ด้วยความใจเย็น“ค่าสเตตัสของเสี่ยวหานแม้ว่าจะสูงมากแต่ก็เน้นการป้องกันเป็นหลัก การโจมตียังสูงไม่มากพอ อีกอย่างเธอก็ไม่มีสกิลคุ้มกันตัวเองด้วย ถ้าเป็นบอสระดับสวรรค์ยังพอมีลุ้น แต่ถ้าหากสู้ตัวต่อตัวกับบอสระดับเซียนแบบนี้ฉันคิดว่าตอนนี้อาจจะยังไม่เหมาะกับเธอ ส่วนชิงฮว่าซาง…”เย่ฮวาหันไปมองชิงฮว่าซางทว่าอีกฝ่ายกลับส่ายหน้าปฏิเสธกลับมา “ถึงแม้ว่าฉันจะเล่นอาชีพเกราะหนักแต่ค่าสเตตัสไม่ได้สมดุลกัน พลังชีวิตของฉันมีน้อยเกินไปการสู้กับบอสระดับเซียนถือเป็นเรื่องที่เปลืองกำลังมาก”พวกเขารู้สึกประหลาดใจเมื่อได้ยินเสียงของเธอ ปกติชิงฮว่าซางมักจะพูดด้วยน้าเสียงที่แหบพร่า เรื่องนี้เป็นสิ่งที่ทุกคนภายในเซิร์ฟเวอร์รู้ แต่ครั้งนี้เธอกลับพูดด้วยน้าเสียงของผู้หญิงที่แสนนุ่มนวล แม้ว่ามันจะทำให้เย่ฮวารู้สึกประหลาดใจไม่แพ้กันแต่เขาก็ยังทำตัวปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้นชิงฮว่าซางพูดถึงข้อเด่นข้อด้อยของอาชีพตัวเองอีกทั้งยังใช้น้าเสียงปกติของตัวเองพูดคุยกับทุกคน เห็นได้ชัดว่าภายในใจของเธอก็อยากจะเป็นเพื่อนกับพวกเขาเช่นกันส่วนเสื้อคลุมที่ยังปกคลุมใบหน้าและลำตัวของเธอคงกำลังซ่อนอะไรบางอย่างที่ยากเกินกว่าจะอธิบายได้ก็เป็นได้เย่ฮวายกมือขึ้นราว
