กับช่วยไม่ได้ “อันที่จริงฉันเองก็อยากจะอาสาสมัครตั้งแต่แรกแล้วล่ะ ในเมื่อพวกเธอไม่อยากงั้นฉันลุยเองแล้วกันนะ”เยว่เอ๋อร์ที่ยืนอยู่ข้างๆ เปล่งเสียงหึออกมาจากลำคอ“พี่เย่ฮวาไหวจริงๆ เหรอ? ถ้าแอบให้พี่หน่ายช่วยฮีลเลือดให้จะดีไหม”พี่หน่ายสะดุ้งโหยง เธอรีบหันกลับไปมองเผ่าพยัคฆ์ที่กำลังล้อมพวกเขาไว้เป็นฝูงใหญ่ “ก็บอกว่าเป็นการต่อสู้แบบตัวต่อตัว เธออยากเห็นฉันขุดหลุมฝังศพตัวเองหรือไง?”เย่ฮวายักไหล่ก่อนจะก้าวไปด้านหน้าอย่างช้าๆ ใบมีดมังกรอเวจีเกิดเสียง ‘ชิ้ง’ ดังขึ้น คราบเลือดที่อยู่บนใบมีดถูกแรงสั่นสะเทือนจนคราบหลุดออกไป และแทนที่ด้วยแสงสว่างสีขาวที่สะท้อนกับแสงภายในนี้ราชาพยัคฆ์สะเทือนนภามองมาที่เขาด้วยสายตาเป็นประกาย กรงเล็บของมันตะปบเข้ากับพื้นที่อยู่ตรงหน้าจนเกิดเป็นระลอกคลื่นที่ทรงพลังทั่วทุกสารทิศ เหล่าพยัคฆ์รบที่อยู่ในป่าพากันถอยกรูออกไป ส่วนพยัคฆ์ระดับบอสเหล่านั้นก็ถอยจนเกิดเป็นพื้นที่โล่งแจ้งเพื่อดูการต่อสู้จากไกลๆ เช่นกันภายใต้แรงกดดันที่เกิดขึ้น แม้ว่าค่าสเตตัสของเย่ฮวาจะไม่ได้ลดลงมากเท่าไหร่นักแต่ก็แอบมีบางส่วนที่ดูเหมือนจะอ่อนกำลังลง นอกจากนี้สิ่งที่พอจะรับรู้ได้อย่างชัดเจนก็คือความเร็วของเขาที่ลดลงจากเดิมก่อนหน้านี้สัญลักษณ์ระบุพิกัดของราชาพยัคฆ์สะเทือนนภายังเป็นสีเหลือง ทว่าในเวลานี้ชื่อของอีกฝ่ายกลับกลายเป็นสีแดงแล้ว และกำลังพุ่งเข้าใส่เขาอย่างรวดเร็ว เย่ฮวารีบยกแขนขึ้นและเป
