วามต้องการและปรารถนาอยากได้สมบัติหายาก ขอเพียงแค่มีสมบัติที่ทำให้เขาพึงพอใจ เขาสามารถทำได้ทุกอย่างเพื่อครอบครองสิ่งเหล่านั้น……เย่ฮวาขมวดคิ้วเข้าหากัน ค่าสเตตัสของบอสตัวนี้แม้ว่าจะไม่ใช่นักเวทย์แต่การโจมตีด้วยเวทย์ที่สูงขนาดนี้ก็ทำให้คนรู้สึกตกใจอยู่ไม่น้อย การโจมตีเกือบ 65,000พอยท์นี้เย่ฮวาและมู่จื่อหานสามารถรับการโจมตีได้อยู่บ้าง ส่วนพี่หน่ายและนั่วอิงก็มีโล่คุ้มกันตัวเองที่มีระดับความทนทานที่สูง ดังนั้นจึงสามารถรับการโจมตีของพ่อมดคนนี้ได้ไม่ยากทว่าสำหรับเยว่เอ๋อร์ที่เป็นผู้เล่นสายเกราะหนังจึงทำให้การป้องกันของเธออ่อนกำลังมากเป็นพิเศษ อีกทั้งยังไม่มีสกิลในการป้องกันใดๆ ดังนั้นถ้าหากถูกบอสตัวนี้โจมตีก็คงจะถูกสังหารภายในวินาทีเดียว แม้แต่โอกาสจะฮีลเลือดก็ยังไม่มี“หึหึ…คิดไม่ถึงเลยว่าในวังหลิงหลงจะมีมนุษย์ปรากฎตัวขึ้น”เสียงหัวเราะที่ฟังดูแหลมผิดปกติดังออกมาจากปากของบอสขณะถอดฮู้ดที่ปิดบังใบหน้าออก ใบหน้าราวกับอสูรแก่จ้องมองมาที่พวกเขา นอกจากนี้ยังมีผิวสีเขียวและเขี้ยวขนาดใหญ่โผล่ออกมาจนทำให้คนที่พบเห็นรู้สึกขนลุกขนพองอย่างบอกไม่ถูก พ่อมดกวาดสายตามองมาที่พวกเขาพลันพูดด้วยเสียงขรึมว่า “หนังสือนักกวีโบราณสร้อยคริสตัลลึกลับหมื่นปี อนุสรณ์หลอมรวมวิญญาณของเทพเฟิงหลาน คำสั่งราชาศักดิ์สิทธิ์ในตำนาน…หึหึ…สมบัติบนตัวของพวกเจ้ามีไม่น้อยเลย ทิ้งมันไว้ที่นี่เสียไม่เช่นนั้นแล้วข้าจะเผาชีวิตของพวกเจ
