กล็ดรบโลหิตมังกรท่านจะกลายเป็นเทพร้อยศึกผู้ไม่ได้รับความเสียหายใดๆเลเวลที่สามารถใช้งานได้ ：90……“น่ากลัวจังเลย…การป้องกัน 700 กว่าเลยเหรอเนี่ยแถมยังเป็นอาวุธระดับสวรรค์ด้วย” อิงนั่วที่ยืนอยู่ข้างๆเอ่ยเย่ฮวายิ้ม “โล่ระดับสวรรค์แบบนี้มีแค่ผู้เล่นเกราะหนักเท่านั้นที่ใช้งานได้ ฉันไม่ได้ใช้งานมันเอาเป็นว่าให้เสี่ยวหานแล้วกันนะ พวกเธอไม่มีปัญหาใช่ไหม?”พี่หน่าย “ฉันมี…”เย่ฮวาเลิกคิ้ว “มีปัญหาอะไรเหรอ? หรือว่าเธออยากได้โล่ไปใช้เอง?”พี่หน่ายชี้นิ้วไปทางจิตวิญญาณแห่งธรรมชาติที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล “ไอ้เด็กเวรของฉันก็ใช้โล่ได้เหมือนกันนะ หึหึหึ…”เย่ฮวายืนอยู่ข้างๆ ไอ้เด็กเวรที่กำลังถือขวานรบอยู่เขาเปิดคำสั่งราชาศักดิ์สิทธิ์และพลังอำนาจจนทำให้เกิดมวลพลังงานโดยรอบซึ่งเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความโกรธเคือง น้าที่อยู่รอบตัวเกิดเป็นระลอกคลื่นเบาๆ พร้อมกับที่เขาหันไปยิ้มให้ไอ้เด็กเวรพลันพูดขึ้นว่า “เจ้าหนู นายอยากได้โล่นี้เหรอ?”เด็กคนนั้นยืนชะงักอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะโยนขวานรบลงกับพื้นพร้อมกับแผดเสียงร้องไห้ออกมา ร่างของเขากลายเป็นแสงสว่างขึ้นขณะลอยกลับเข้าไปอยู่ในช่องมิติสัตว์เลี้ยงของพี่หน่าย พี่หน่ายเห็นเช่นนั้นก็กระตุกมุมปากขึ้นมา “หน้าไม่อายเกินไปแล้วนะเย่เย่น้อย”เย่ฮวายักไหล่ “เด็กนั่นไม่เอาแล้ว งั้นให้เสี่ยวหานแล้วกันนะ”มู่จื่อหานรับโล่รบจากมือของเขาพลันพูดว่า “แบบนี้ไม่ดีเท่าไหร่มั้ง…สัตว์เลี้ยงของ
