“เจ้าอย่าเพิ่งตกใจกลัว ท่านโห่วอย่างข้ามีชีวิตมาหลายแสนปีแล้ว เทพจักรพรรดิต่างก็ต้องเรียกข้าว่าท่านปู่กันทั้งนั้น อัญมณีวิญญาณหนึ่งชิ้นถือว่าเป็นสิ่งที่หายากมาก”ท่านโห่วพูดอย่างช้าๆ โดยไม่รีบร้อนว่า “สถานที่แห่งนี้คือราชวังหลิงหลงเป็นสถานที่ของมังกรเทพโบราณก่อนที่จะขึ้นสู่สวรรค์ แม้ว่าตอนนี้จะไม่ใช่สถานที่สำหรับมังกรเทพโบราณอีกแล้ว แต่ภายในนี้ยังมีสมบัติหายากอีกนับไม่ถ้วน ด้วยความสามารถของเจ้าในเวลานี้แม้ว่าจะเข้าไปก็อาจจะต้องเจอกับการโจมตีที่รุนแรง แต่ข้ารู้สึกได้ว่าในกลุ่มสมาชิกของเจ้ามีจอมยุทธ์พเนจรน้าแข็งศักดิ์สิทธิ์และนักบวชบทกวีอยู่ที่นี่ น่าจะเพียงพอที่จะรักษาชีวิตพวกเจ้าระหว่างที่อยู่ที่นี่ได้”เย่ฮวาใจเต้นตุบๆ ขณะย้อนถามกลับไปผ่านกระแสจิตว่า “นายรู้จักสถานที่แห่งนี้ได้ยังไง? หรือว่านายเคยมาที่นี่? ถ้าหากเคยมาที่นี่นายรู้หรือเปล่าว่าด้านในนั้นมีอันตรายอะไรบ้าง?”ท่านโห่วยิ้ม “ข้าไม่เคยเห็นหรอก ของที่อยู่ในนี้ไม่ได้สะดุดตาข้าเลยสักนิด แต่สำหรับพวกเจ้าน่าจะมีประโยชน์อย่างมาก ที่นี่ไม่ได้มีอันตราย แต่ตอนนี้อาจจะไม่ได้เหมือนกับก่อนหน้านี้ ข้าว่าเจ้าเข้าไปดูเองเถอะ”“เชร้ดเข้! พูดออกมาขนาดนี้แล้วก็พูดให้มันชัดเจนไปเลยดิ! เฮ้! เดี๋ยวก่อน…”เสียงของท่านโห่วหายไปแล้วเหลือเพียงแค่เสียงของเขาที่กำลังสบถด่าออกมา ไม่บอกอะไรสักอย่างจะเกริ่นนำออกมาให้อยากแล้วจากไปเพื่ออะไรวะเนี่ย!?พี่หน่ายมอ
