ฮวาลดลงขณะที่ชี้ไปยังนกน้าที่ลอยอยู่ด้านบน “พี่หน่าย…เธอจะจัดการกับมันเองรึเปล่า?”พี่หน่ายตอบอื้มกลับมาสั้นๆ ก่อนจะสั่งให้ไอ้เด็กเวรพุ่งตัวออกไปและใช้ขวานฟาดเข้าใส่นกน้าตัวนั้นจนเกิดแสงสว่างขึ้นหนึ่งสาย ทันทีที่ถูกโจมตีเข้าใส่ปีกของนกน้าตัวนั้นก็เกิดบาดแผลขึ้น–––––––“17823”น้าที่อยู่ในปากของนกน้าถูกปล่อยออกมาพร้อมกับสกิลดอกไม้ไฟในน้าที่ถูกเปิดใช้งาน พี่หน่ายรีบบัพสกิลวิญญาณแห่งสงครามและเสียงกังวานแห่งวิญญาณให้กับไอ้เด็กเวรอย่างไม่รีรอ ขณะที่เจ้าเด็กนั่นก็รีบปล่อยเถาวัลย์ออกไปหนึ่งเส้นเพื่อล็อคตัวของนกน้าตัวนั้นไว้ตอนที่ร่างของไอ้เด็กเวรกระโดดลงมาถึงพื้นที่อยู่เบื้องล่าง เขาก็ใช้มือสาวเถาวัลย์เพื่อดึงนกน้าตัวนั้นลงมา พี่หน่ายเห็นเช่นนั้นก็รีบปล่อยสกิลคำสาปแห่งชีวิตออกมาจนทำให้เกิดค่าดาเมจขึ้นด้านบนหัวของนกน้าตัวนั้น––––––“28953”“54882”“86734!”ทันทีที่เห็นว่ามอนสเตอร์เสริมสร้างความแข็งแกร่งระดับ 6 เลเวล 100 ถูกฆ่าตายอย่างอนาถภายใต้การโจมตีของพี่หน่าย เย่ฮวาก็เผลอกลืนน้าลายอึกใหญ่ด้วยความทึ่ง อยู่กับพี่หน่ายมานานขนาดนี้…เราเอาตัวรอดมาได้ยังไงกันนะ?
