ฆดำทะมึน ลมแรงพัดพาฝนที่เทกระหน่ำ
แสงวาบจากสายฟ้าส่องสว่างดวงตาของเขา ในดวงตาสะท้อนภาพ ฝูงซอมบี้ ที่หนาแน่นบนทางหลวงไกลออกไป
ในใจมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดี
ถ้าหาก...ผู้สร้างแมงมุมโกหกตั้งแต่ประโยคแรก...
………..
บางทีในชาติก่อน ก็คงจะไม่มีใครเคยเห็นฉากที่ ซอมบี้ สังหารกันเอง
ฝั่งหนึ่งคือ ซอมบี้ ที่ โม่หลิง ยังคงควบคุมได้ อีกฝั่งคือ ซอมบี้ ที่บนหัวมีแมงมุมแดงเจาะออกมา
แมงมุมแดงดูเหมือนจะดึงดูด ซอมบี้ ที่ไม่ได้ถูกควบคุมอย่างมาก ซอมบี้ ที่ปกติจะไม่โจมตีกันเองราวกับถูกล่อลวงอย่างรุนแรง กัดกิน ฝูงซอมบี้ ที่ถูกแมงมุมแดงควบคุมอย่างบ้าคลั่ง
ผู้ตายที่ไม่กลัวความเจ็บปวดเหล่านี้ฉีกกระชากหนังเนื้อของอีกฝ่ายอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย กลืนก้อนเนื้อที่เน่าเปื่อยลงท้อง
ในบริเวณที่กัดกันรุนแรงที่สุด ซอมบี้ บางตัวท้องกลมป่อง เนื้อที่ขุดออกมาจากซากศพยังคงพยายามยัดเข้าคอ แต่ก็ตกลงบนพื้นเพราะคอเต็มแล้ว
หัวกะโหลกถูกฉีกออก นิ้วที่แหลมคมแทงเข้าไปในเบ้าตา ควักสมองออกมา
การต่อสู้ระหว่าง ซอมบี้ นั้นโหดร้ายอย่างยิ่ง ทุกหนทุกแห่งสามารถเห็นหัวกะโหลกที่เพิ่งจะถูกบิดออก ทุบจนแหลกแล้วก็ถูกกลืนกินจนหมดสิ้น
โม่หลิง ใบหน้าซีดเผือด ซอมบี้ ข