“ไมค์! ไปเรียกดาเวียร์ให้มาหาพวกข้าที่นี่! ข้ารู้สึกได้ว่าด้านหน้ามีผู้แข็งแกร่งกำลังเข้าใกล้พวกเรามากขึ้นทุกทีแล้ว มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็นผู้แข็งแกร่งระดับสวรรค์!” เอินเค่อตะโกนบอกนักรบคนหนึ่งที่ยืนอยู่ข้างๆขณะนั่งอยู่บนหลังพยัคฆ์ขาวคนที่อยู่รอบตัวเขาต่างพากันตกใจ “ผู้แข็งแกร่งระดับสวรรค์อย่างนั้นรึ? จะมีผู้แข็งแกร่งเดินทางมาที่หมู่บ้านเล็กๆ ของพวกเราได้อย่างไรกัน? พวกเรา……”เอินเค่อมองไปยังพายุทรายที่กำลังหมุนวนอยู่ตรงหน้าซึ่งห่างไกลออกไป “ไม่ว่าผู้แข็งแกร่งผู้นั้นจะเป็นใครแต่พวกเราห้ามลืมเด็ดขาดว่าเราคือผู้ถูกเลือกโดยเผ่าเทพต่อให้ต้องสู้จนลมหายใจเฮือกสุดท้ายก็อย่าได้หยุด! พวกเราจะสู้จนตัวตายแต่จะไม่มีวันยอมแพ้!!!”“สวบ!”แสงสว่างปรากฏขึ้นบนฟากฟ้าหนึ่งสายพร้อมกับค่าดาเมจที่ปรากฏขึ้นด้านบนหัวของเหล่าปีศาจจำนวนนับสิบตัว–––––“79458”“82637”“81562”……ปีศาจเหล่านี้เป็นมอนสเตอร์ธรรมดาเลเวลราวๆ 60ซึ่งมีพลังชีวิตหลักหมื่น จึงทำให้เย่ฮวาสามารถปลิดชีพพวกมันได้ด้วยสกิลสะบั้นตะวันทอแสง ล้อเล่น…สกิลสะบั้นทอแสงแค่ช่วยเพิ่มให้ค่าดาเมจสูงขึ้น ทว่าเป็นเพราะมีการเพิ่มค่าการโจมตีจากเจ้าม้าจ้านหยินและคำสั่งราชาศักดิ์สิทธิ์ต่างหากล่ะ จึงทำให้ค่าดาเมจพุ่งขึ้นสูงขนาดนี้ฉากตรงหน้าทำให้เอินเค่ออ้าปากค้างราวกับมีอะไรจุกอยู่กลางลำคอ เย่ฮวาควบม้าจ้านหยินและค่อยๆ ทะยานลงสู่พื้นดิน หลังจากกระโดดลงจากหลังม้า เข
