ห้มากขึ้นจำนวนสมุนไพรลมฝนมีจำนวนไม่มากเท่าไหร่นัก ด้วยวัตถุดิบค่อนข้างหายากและเป็นเพราะเตาหลอมที่สามารถหลอมโอสถได้อย่างรวดเร็ว จึงทำให้ใช้เวลาในการหลอมโอสถลมฝนจำนวนหลักสิบชุดได้ในระยะเวลาสั้นๆ โอสถเหล่านี้จะถูกแบ่งไปยังกิลด์พันธมิตรทั้งสี่ ทว่าเป็นเพราะจำนวนที่มีอยู่อย่างจำกัดจึงไม่สามารถแจกจ่ายอย่างทั่วถึงได้หลังจากจัดการเรื่องทุกอย่างแล้ว จู่ๆ สมองของเขาก็นึกถึงจิ้งหย่าขึ้นมา ภายในเกมแห่งนี้ผ่านไปสิบกว่าวันแล้วเรื่องที่จิ้งหย่าจะฟื้นคืนชีพกลับมาอีกครั้งไม่รู้ว่าจะดำเนินเรื่องไปถึงไหน หลังจากเก็บของกลับเข้าที่เขาก็เรียกใช้สกิลคำสั่งเทพเจ้าเพื่อเดินทางไปที่แดนสวรรค์ทันทีภายในห้องโถงยังคงเงียบเหงาเหมือนทุกครั้ง หานหลินไม่ได้อยู่ที่นี่ เย่ฮวาจึงเดินไปที่ด้านหลังห้องโถงภายในนั้นเป็นสถานที่ฝึกสมาธิของหานหลิน ถ้าหากไม่มีอะไรผิดพลาดเธอก็น่าจะอยู่ที่นั่นตอนที่เดินมาถึงด้านหลังก็พบว่าหานหลินกำลังนั่งขัดสมาธิและลอยตัวอยู่บนบ่อน้าร้อน ด้านล่างของเธอมีวงเวทย์ที่มีลักษณะซับซ้อนปรากฎอยู่ อีกทั้งยังมีดาบและหินอัญมณีหมุนรอบตัวเธออย่างต่อเนื่องหานหลินยังคงหลับตาสนิท หลังจากเย่ฮวายืนมองเธออยู่หลายนาที เธอก็ลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ เย่ฮวาจึงรีบถามเธอด้วยรอยยิ้ม “ท่านหานหลิน…จิ้งหยาเป็นอย่างไรบ้างครับ?”หานหลินสีหน้าเคร่งขรึม เธอถอนหายใจออกมาเบาๆ“พลังเทพที่อยู่ภายในดาบตกสวรรค์เสียหายไปค่อนข้างมาก ข้าเกรงว่า
