“เย่ฮวา! รีบตื่นเร็วเข้า! เย่ฮวา! ตื่นๆๆ…”น้าค้างยามเช้ายังคงกลิ้งอยู่บนใบไม้ ทว่าห้องของเย่ฮวากลับไม่สงบอีกต่อไปดวงตาทั้งคู่ของเย่ฮวาเบิกกว้างขึ้นพร้อมๆ กับแสงสว่างที่กำลังส่องเข้ามาในตาของเขาจนทำให้รู้สึกแสบตาเป็นอย่างมาก เย่ฮวามองไปที่ข้างเตียงก็พบว่าเยว่เอ๋อร์กำลังยืนเขย่าแขนของเขาอยู่“มีอะไรเหรอ?”เย่ฮวาขยี้ตาไปมาพร้อมกับหาวฟอดใหญ่ “มีเรื่องอะไรแต่เช้าเนี่ย?”เธอหยิบโทรศัพท์ออกมาพลันยื่นมาให้เขาดู “เหวลึกธาราโบราณถูกกิลด์ป้าเริ่นโจมตี ตอนนี้ใกล้จะเสียแผนที่ให้กับคนพวกนั้นแล้ว!!!”“อะไรนะ!!!”เย่ฮวาสบถด่าพลันดีดตัวขึ้นมานั่งแบบอัตโนมัติ “เกิดเรื่องนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่?”“เมื่อสิบนาทีก่อน พี่หน่ายเพิ่งส่งข้อความมา ฉันติดต่อชางห่ายเกอกับพี่เมิ่งไปแล้ว ตอนนี้ผู้เล่นที่ออนไลน์อยู่กำลังไปเสริมกำลังที่นั่น” เยว่เอ๋อร์พูดด้วยความร้อนรนใจไม่แพ้กันเย่ฮวารีบพุ่งตัวเข้าไปในห้องน้าทันที “แม่งเอ๊ย! ไม่ปรงไม่แปรงแม่งแล้ว! เข้าเกมเลย! เธอก็รีบกลับไปเข้าเกมเร็วเข้า!!!”“อืม!”เยว่เอ๋อร์รีบวิ่งกลับเข้าห้อง ส่วนเย่ฮวากลับมาเอนตัวนอนลงบนเตียงแล้วสวมใส่หมวกเกมอย่างไม่รีรอ ทันทีที่เข้าสู่เกมร่างของเขาก็ปรากฎขึ้นภายในเมืองลั่วเซียวอีกครั้ง เพราะเมื่อวานเขาออกจากระบบหลังจากมาเจอชิงฮว่าซางที่นี่เหวลึกธาราโบราณเป็นแผนที่ภายในเขตของเมืองเลี่ยเยี่ยน อีกทั้งยังเป็นหนึ่งในแผนที่ที่ชิงฮว่าซางเป็นคนบอกพวกเขา สถานที่
