ริงแล้ว อย่าชื่นชมฉันให้มากนักล่ะ”……กระดาษหนึ่งหน้าถูกเขียนไว้จนเต็มหน้ากระดาษผู้หญิงที่อ่อนโยนแต่แข็งแรง ทว่าต้องจากไปเพราะโรคร้าย ความรู้สึกที่มีอยู่ไม่มีวันที่จะจางหายไป ขอแค่ความรักยังคงอยู่ จะเป็นหรือตายก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไรท่ามกลางความมืดยามค่าคืน คนสองคนยังคงไม่สามารถข่มตานอนได้ ใบหน้าเริ่มแดงก่าอีกครั้งเมื่อนึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ โชคชะตาอาจจะจัดการชีวิตและคู่ให้กับใครบางคน แต่ผู้ที่เลือกอย่างแท้จริงคือตัวเอง……ความร้อนและไอน้าปกคลุมทั่วทั้งตัว ชายร่างเปลือยเปล่ากำลังจ้องมองสหายตัวน้อยของตัวเองพร้อมกับกัดฟันกรอดแล้วด่าทอออกมาว่า “ช่วยควบคุมตัวเองหน่อยไม่ได้เหรอวะ! อีกนิดเดียวเกือบจะทำเรื่องชั่วอยู่แล้ว!!!”
