นเมื่อกี้นะ โดยเฉพาะเรื่องกิลด์ของเราที่จะพัฒนาต่อไปในอนาคต…”เย่ฮวามองสองสาวเดินขึ้นห้องไปโดยไม่ได้พูดอะไรหลังจากปิดประตูห้องเขาก็เดินกลับมานั่งที่เตียงตัวเองพลันถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ กลิ่นหอมของมู่จื่อหานยังวนเวียนอยู่ที่ปลายจมูกของเขา มือของเขายังรู้สึกได้ถึงความอ่อนนุ่มของเธอ เขาก้มหน้าลงมองเจ้าน้องชายที่เพิ่งจะกินแห้วไปก่อนจะหยิบเสื้อผ้าและเดินเข้าห้องน้าในทันที คงต้องอาบน้าเย็นเพื่อขจัดความร่อนรุ่มของมันเสียหน่อยแล้ว!……ในกระเป๋าเสื้อที่ถอดอยู่ข้างเตียงมีซองจดหมายโผล่ออกมาครึ่งหนึ่ง ด้านบนนั้นมีตัวอักษรเขียนไว้–––––“ตาทึ่ม…ตอนนี้ฉันกับนายไม่ได้อยู่บนโลกใบเดียวกันอีกแล้วนะ ถ้าฉันไม่อยู่นายต้องดูแลตัวเองดีๆ หากวันใดวันหนึ่งนายเจอผู้หญิงที่รักและดีกับนาย นายต้องดูแลเธอให้ดีที่สุดเลยนะรู้ไหม…ตาทึ่มแบบนายมีคนดีๆ มาอยู่ด้วยถือเป็นความโชคดีของนายแล้วนะ ถ้านายแก่ตัวไปแล้วพวกเราได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง ฉันขอเจอผู้หญิงที่อยู่เคียงข้างและดูแลนายคนนั้นหน่อยนะ โอเคไหมอย่าลืมนะ…ถ้าหากนายมาหาฉันเพียงคนเดียว นายจะไม่มีวันได้เจอหน้าฉันเพราะฉันโกรธนาย!อากาศหนาวต้องใส่เสื้อหลายๆ ชั้นนะ อย่านอนดึกดูแลร่างกายตัวเองให้ดีๆ เพราะฉันไม่อยากเจอนายเร็วเกินไป!ยังมีอีกเรื่อง…ฉันน่ะ…มีกิลด์ของตัวเองที่ใช้ชื่อว่ากิลด์อายฮว่าด้วยนะ ถ้าหากนายได้รับจดหมายฉบับนี้นั่นหมายความว่านายรู้จักตัวตนของฉันภายในโลกเสมือนจ
