ลักของกิลด์เท่านั้นที่จะมีสิทธิ์เข้ามาด้านในได้ ทำไมที่นี่ถึงอนุญาตให้เขาเข้ามาได้กันล่ะ?การที่เขาเข้ามาด้านในได้นั่นหมายความว่าเธอตอบตกลงให้เขาเข้ามาด้วยตัวของเธอเอง และไม่จำเป็นต้องให้เธอออกมาต้อนรับ เย่ฮวาค่อยๆ ก้าวเท้าเข้าไปด้านในลานกว้างของกิลด์อายฮว่าซึ่งก็พบว่าอีกฝ่ายนั่งอยู่ด้านหน้าโต๊ะขนาดใหญ่ภายในห้องปราชุมและกำลังมองมาที่เขาอย่างเงียบๆเย่ฮวาไอกระแอมสองครั้งแล้วก้าวเท้าเข้ามาด้านในก่อนจะวางถุงยาไว้บนโต๊ะ “นี่คือโอสถลมฝนที่ฉันเพิ่งหลอมออกมา วัตถุดิบยังมีไม่เยอะเท่าไหร่จำนวนที่ได้จึงมีอยู่อย่างจำกัด ตอนนี้เอามาให้พวกเธอก่อนสามชุด วันพรุ่งนี้ถ้าหากได้รับวัตถุดิบเพิ่มฉันจะเอาโอสถมาเพิ่มให้นะ”ชิงฮว่าซางพูดเสียงเบา “ขอบใจนะ~”เย่ฮวาอึ้งไปเล็กน้อยเมื่อได้ยินเธอตอบกลับมาเช่นนี้ถ้าหากเธอตอบด้วยน้าเสียงเยือกเย็นว่า ‘ขอบใจ’ ก็คงไม่ทำให้เขาตกใจขนาดนี้หรอก เสียงหวานๆ ของเธอที่เปล่งออกมาสร้างค่าดาเมจต่อจิตใจมากจริงๆ!เธอแกล้งพูดด้วยน้าเสียงแหบพร่ามาโดยตลอดงั้นเหรอ? หรือว่านี่จะเป็นเสียงที่แท้จริงของเธอ?ชิงฮว่าซางดึงฮู้ดที่ปิดอยู่บนใบหน้าของเธอออกอย่างช้าๆ จนเผยให้เห็นใบหน้าที่แท้จริงของเธอ ดวงตาทั้งคู่จ้องมองมาทางเขา สายตาของเธอช่างเต็มไปด้วยความซับซ้อนซ่อนเงื่อน…เจ็บปวดเหรอ? โศกเศร้า? เพียรพยายาม?ไม่เข้าใจ…ไม่เข้าใจความหมายพวกนั้นเลยสักนิด…เธอเผยอปากขึ้นแล้วเปล่งเสียงออกมา “นายเองก็คงสง
