สัยมาโดยตลอดสินะว่าทำไมกิลด์อายฮว่าถึงช่วยกิลด์หานเยว่เหมิงโดยไม่มีเงื่อนไข ถ้าหากนายอยากรู้ก็นั่งลงก่อนเถอะ”เย่ฮวาพูดไม่ออก…หรือว่าเธอกำลังจะเปิดปากบอกเรื่องทั้งหมดที่เขาสงสัยมานานงั้นเหรอ?เย่ฮวาดึงเก้าอี้ที่อยู่หน้าโต๊ะออกมาแล้วนั่งลงตรงข้ามเธอ ชิงฮว่าซางหยิบกระดาษใบหนึ่งออกมาแล้วยื่นมาตรงหน้าเขา หลังจากนั้นก็พูดขึ้นว่า “ถ้าพวกเราเจอนายเร็วกว่านี้ป่านนี้นายคงกลายเป็นรองหัวหน้ากิลด์อายฮว่าไปนานแล้ว”เย่ฮวาเปิดอ่านข้อมูลที่เธอยื่นให้ หลังจากนั้นสีหน้าตกใจเมื่อครู่ของเขาก็ค่อยๆ หายไปอย่างช้าๆ ชิงฮว่าซางมองเขาแล้วพูดด้วยเสียงแผ่วเบาว่า “ที่กิลด์อายฮว่าช่วยกิลด์หานเยว่เหมิงไม่ใช่เพราะเราเห็นความสำคัญของกิลด์หานเยว่เหมิง…แต่เป็นเพราะนายต่างหากล่ะ เป็นเพราะนายอยู่ในกิลด์หานเยว่เหมิง ก่อนที่พี่หวู่ซินหัวหน้ากิลด์อายฮว่าจะจากไปเธอได้มอบตำแหน่งนี้ให้กับฉันและกำชับว่าต้องทำให้กิลด์อายฮว่าเข้ามาอยู่ในหลิงเกิงให้ได้และช่วยดูแลคนที่ชื่อเย่ฮวา…นายน่าจะรู้จักพี่ใหญ่หวู่ซินดีกว่าฉัน เพราะเธอคือเมิ่งเซียวหยู่…”“เสี่ยวหยู่…”เย่ฮวาพึมพำออกมาเบาๆ พร้อมกับกำหมัดจนแน่นทันใดนั้นน้าตาก็เริ่มคลอเบ้าโดยที่เขาไม่รู้ตัวชิงฮว่าซางหยุดไปครู่หนึ่งแล้วพูดต่อว่า “เธอเคยสัญญาว่าจะเข้ามาอยู่ในเกมนี้กับนาย แต่มันเป็นเรื่องที่เธอไม่สามารถทำได้สำเร็จ ทว่ากิลด์อายฮว่ายังอยู่ กิลด์อายฮว่าคือเลือดเนื้อของพี่ใหญ่ มันเป็นดั
