ให้อัศวินกระเด็นถอยออกไป ทว่าเย่ฮวากลับยืนนิ่งอยู่กับที่ราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เลือดของทั้งสองคนลดลงฮวบใหญ่จนเกือบหมดหลอด พวกเขารีบกลืนโอสถลมฝนเข้าไปอย่างรวดเร็วเพื่อฟื้นฟูเลือดให้ตัวเอง ส่วนเย่ฮวาเลือดลดลงไปเพียงแค่เล็กน้อยเท่านั้น–––––“935”“726”นักธนู “พี่ใหญ่…เมื่อกี๊พี่บอกว่าจะเป็นคนต้านการโจมตีของมันไม่ใช่เหรอ…”อัศวินคนนั้นหน้าแข็งทื่อไปในทันที “เงียบไปเลย! ฉันไปพูดแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่?”เย่ฮวายิ้ม “ค่อยคุยเถอะ ทุกคนถอยออกไปก่อน รอให้บอสปล่อยสกิลสุดท้ายออกมาเมื่อไหร่ พวกนายค่อยเข้ามาจัดการกับมันอีกรอบ”อัศวินคนนั้นถอยหลังออกไป ส่วนอีกคนยังลังเล “พี่ใหญ่ ถ้าทำแบบนี้…”พี่ใหญ่ของพวกเขายิ้มแล้วส่ายหน้า “ความสามารถของอีเย่กูโจวที่สูงขนาดนี้คิดว่าเขาจะแย่งบอสของพวกเราเหรอ? ถ้าหากเขาคิดจะแย่งจริงๆ ป่านนี้พวกเราคงไปยืนอยู่ที่ลานกว้างของเมืองชิงสุ่ยนานแล้ว”ทั้งสี่คนถอยออกไปในทันที ส่วนเย่ฮวาก็ใช้โอกาสนี้ปล่อยสกิลดาบยวี่เจี้ยนเจ็ดวิถีไปที่บอสจนทำให้เลือดของมันลดลงจนเหลืออยู่เพียงแค่ 10% เท่านั้น มันเปล่งเสียงคำรามออกมาจนดังกึกก้องไปทั่วพร้อมกับปล่อยสกิลใหญ่ออกมา วินาทีต่อมาแสงสว่างหลายสายก็ปรากฎขึ้นก่อนจะปะทะเข้าใส่เกราะเหล็กของเย่ฮวาจนเกิดเป็นรอยเส้นตื้นๆ หลายเส้นตอนที่สกิลใหญ่ของบอสสิ้นสุดลง เย่ฮวาก็หันไปพูดกับคนที่อยู่ด้านหลัง “ค่าความเกลียดชังของบอสย้ายมาอยู่ที่ฉันแล้ว พวกนายโจมตี
