อซ่อนตัวอยู่จุดไหนของเวทีสังเวียนแห่งนี้“สวบ!”ด้านขวามือตรงหน้าของนักรบคลั่งปรากฎแสงสว่างจางๆ หนึ่งสายขึ้นตามมาติดๆ ด้วยการโจมตีที่รุนแรงขวานรบปักลงบนพื้นดินจนทำให้พื้นหินสีเขียวเกิดรอยแยกและเกิดเศษหินกระจุยกระจายขึ้นมา“6530”“อี๊ด…..”หนูตัวสีขาวถูกขวานสับร่างจนแหลกเป็นเนื้อบด แต่กลับยังไม่เห็นเจ้ากวาจื่อแม้แต่เงา……“แย่แล้ว!”นักรบคลั่งรีบหมุนตัวกลับมาด้วยสีหน้าเลิกลัก เขารีบกวาดดาบไปด้านหลังอย่างแรง ทว่าวินาทีที่ขวานถูกส่งออกมาร่างของนักฆ่าก็ปรากฎขึ้นจากทางด้านข้าง กริชในมือของเขาเกิดแสงสว่างขึ้นขณะแทงเข้ากลางอกของนักรบคลั่งผู้นั้น“8619”ภายใต้การโจมตีของเจ้ากวาจื่อทำให้นักรบคลั่งคนนั้นยืนนิ่งอยู่กับที่เนื่องจากถูกค่าสถานะมึนงง กวาจื่อกระตุกยิ้มออกมาแล้วใช้กริชแทงใส่อีกฝ่ายติดต่อกันถึงสามครั้งในเวลาเดียวกันค่าดาเมจก็ปรากฏขึ้น–––––“13028！”“6155”“12894！”การโจมตีสุดท้ายแทบไม่มีประโยชน์อะไรเลยเพราะเลือดของนักรบคลั่งแทบจะหมดลงตั้งแต่การโจมตีแรกแล้ว การโจมตีนี้แทบจะเทียบเท่ากับการสังหารแบบซื้อสองแถมหนึ่งเลยก็ว่าได้ การต่อสู้สิ้นสุดลงอย่างรวดเร็วกว่าที่คิดไว้มากจริงๆเย่ฮวายืนมองฉากต่อสู้จากทางด้านล่างเวทีและมองกวาจื่อที่กำลังยิ้มกรุ้มกริ่มด้วยความสะใจ กวาจื่อถือเป็นครูคนแรกของเขา ตั้งแต่เริ่มและอยู่กับเขาตั้งแต่เขายังเป็นผู้เล่นมือสมัครเล่น ตอนนี้เย่ฮวากลายเป็นผู้เล่นแนวหน้าแล้ว แต่กวาจื่อก
