ลับไม่ค่อยต่างจากเดิมเท่าไหร่นักอันที่จริงความสามารถของกวาจื่อไม่ได้นับว่าเป็นผู้เล่นที่อ่อนแอ แต่เป็นเพราะไอเท็มที่อยู่บนตัวของเขายังไม่เหมาะกับตัวเองเท่าไหร่นักจึงทำให้ค่าสเตตัสของเขารั้งท้ายคนอื่น ทว่าหลังจากเย่ฮวามอบกริชและบูทให้เขา จึงทำให้ค่าสเตตัสของเขาเพิ่มขึ้นกว่าเดิมและสามารถเทียบเท่ากับผู้เล่นแนวหน้าได้แล้ว ระดับความสามารถในการต่อสู้ของเขาในเวลานี้อย่าว่าแต่สังเวียนหมายเลข 37นี้เลย แม้แต่สังเวียนอันดับต้นๆ เขาก็สามารถเอาชนะได้กวาจื่อแกว่งกริชในมือไปมาสองสามตลบพร้อมกับมองนักรบคลั่งที่ถูกส่งออกไปนอกสังเวียนด้วยความโล่งอก หลังจากถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ เขาก็พูดด้วยน้าเสียงเย่อหยิ่งว่า “ไอ้หนู…นายไม่เข้าใจเกี่ยวกับพละกำลังเอาเสียเลย ฉันว่ามาอยู่ในกิลด์หานเยว่เหมิงของฉันดีกว่า ฉันจะเป็นคนสอนการต่อสู้ให้นายเอง ดูหัวหน้ากิลด์ของพวกเราอย่างอีเย่กูโจวดิ หมอนั่นคือศิษย์ที่ฉันปั้นมากับมือเลยนะ ตอนที่หมอนั่นเป็นมือสมัครเล่น…โอ๊ย! ใครโยนเกือกใส่หัวฉันวะ!”เย่ฮวาเดินออกจากเวทีสังเวียนอย่าช้าๆ ราวกับไม่รู้จักเจ้ากวาจื่อไร้ยางอายนั่น หึ…แกต้องขอบใจฉันนะที่ในกระเป๋าฉันไม่มีระเบิดมือ……หลังจากจัดการเรื่องภายในกิลด์เรียบร้อยแล้วเขาก็ออกจากระบบเพื่อเข้านอนทันทีเช้าวันใหม่เวลา 6 โมงตรงหลังจากทานมื้อเช้ากับสองสาว พวกเขาก็พูดคุยเกี่ยวกับสถานการณ์โดยรวมภายในกิลด์อยู่ครู่ใหญ่ ตอนนี้กิลด์หานเยว่เหมิ
