บเมืองชิงสุ่ยได้จริงหรือ?”เย่ฮวาเบิกตาโตด้วยความตกใจก่อนจะหันไปมองจิ้งหย่าที่อยู่ข้างๆ ราวกับไม่เข้าใจในสิ่งที่เธอพูด หรือว่าเธอคิดจะใช้ชีวิตของตัวเองเพื่อต่อรองกับเกเซเรล!?“จิ้งหย่า เธออย่า…”จิ้งหย่าจับข้อมือของเย่ฮวาไว้จนแน่นราวกับไม่อยากให้เย่ฮวาพูดอะไรมากไปกว่านี้ เกเซเรลหัวเราะด้วยคววามสะใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น “ดูเหมือนว่าเจ้าจะเลือกในสิ่งที่ชาญฉลาดอยู่ไม่น้อย ข้ารับปากว่าถ้าหากเจ้ายอมแลกชีวิตและวิญญาณของเจ้า ข้าจะออกไปจากที่นี่ทันที”“สวบ!”ม่านแสงปรากฏขึ้นรอบตัวของเย่ฮวาจนทำให้เขาชะงักไป รู้ตัวอีกทีก็สายเกินแก้แล้ว เพราะม่านแสงนี้เป็นสิ่งที่ถูกส่งมาจากจิ้งหย่า!จิ้งหย่าปล่อยมือจิ้งหานหลินก่อนจะก้าวเท้าไปด้านหน้าหนึ่งก้าวอย่างช้าๆ ฝ่ามือของเธอถูกยกขึ้นจนเกิดเป็นม่านแสงสว่างขึ้นหนึ่งสาย ม่านแสงที่เกิดขึ้นสัมผัสเข้ากับใบหน้าของเย่ฮวา ขณะที่เธอยิ้มตอบกลับมาพร้อมกับน้าตาที่เอ่ออยู่ที่บริเวณหางตา “พี่ชาย…จิ้งหย่ารู้สึกเสียใจมาโดยตลอดที่จิ้งหย่าไร้ประโยชน์ จิ้งหย่าไม่เคยทำอะไรเพื่อพี่ชายได้แม้แต่อย่างเดียว วันนี้ให้จิ้งหย่าได้ทำเพื่อพี่ชายและทุกคนในเมืองชิงสุ่ยเถอะ ขอให้จิ้งหย่าได้ทำในสิ่งที่จิ้งหย่าทำได้เถอะนะ”“อย่าทำ…อย่าทำแบบนี้…”เย่ฮวากำหมัดแน่นแล้วชกไปที่ม่านแสงที่อยู่ตรงหน้าทว่าม่านแสงกลับแข็งแกร่งจนไม่สามารถทำอะไรได้ เย่ฮวาจ้องมองจิ้งหย่าที่ก้าวเท้าไปหาเกเซเรลอย่างช้าๆ ด้วยความเจ
