ลายเป็นศพม่านแสงก็หายไปภายในชั่วพริบตา เย่ฮวายกดาบในมือขึ้นขณะพุ่งตัวไปทางเกเซเรลอย่างไม่คิดชีวิต “ไอ้สัตว์นรก! ไอ้สารเลว!”เกเซเรลกวาดตามองศพของจิ้งหย่าที่นอนอยู่ที่พื้นพร้อมกับวาดแขนออกมา “ไสหัวออกไป!”“ปัง!”ร่างของเย่ฮวากระเด็นลอยออกไปพร้อมกับเลือดที่ลดลงจนเกือบหมดหลอด ร่างกายของเขาถูกเปลวเพลิงแผดเผาทว่าก็ได้รับการช่วยเหลือจากพี่หน่ายจนเลือดกลับมาเต็มหลอดอีกครั้ง ส่วนเย่ฮวาที่ได้โอกาสก็รีบพุ่งตัวเข้าใส่เกเซเรลอีกครั้งราวกับเป็นเงาที่พุ่งทยานขึ้นสู่กลางนภา“วันนี้ข้าเผาชีวิตของพวกเจ้าไปหนึ่งชีวิตแล้ว ครั้งหน้าข้าจะกวาดล้างแผ่นดินหลิงเกิงให้สิ้นซาก!”พูดจบเกเซเรลก็กลายเป็นเงาสีดำหนึ่งสายบินลอยออกไป เพียงชั่วพริบตาร่างของเขาก็หายไปจากขอบฟ้าภายในชั่วพริบตา………“เคล้ง…”ดาบมังกรสงบตกลงสู่พื้นดิน เย่ฮวากอดศพไร้ศีรษะของจิ้งหย่าไว้ในอ้อมกอด ราวกับต้องการซึมซับความอบอุ่นสุดท้ายที่อยู่ภายในร่างกายของเธอ“ฟึบ!”ชั่วพริบตาร่างของจิ้งหย่าก็แตกออกเป็นเสี่ยงๆ ก่อนจะกลายเป็นแสงสว่างระยิบระยับหมุนวนอยู่รอบตัวของเย่ฮวาครู่หนึ่ง หลังจากนั้นแสงสว่างก็ทะยานขึ้นสู่กลางอากาศและมลายหายไป เขากราชับดาบในมือแน่นพร้อมกับร้องไห้โฮ จิ้งหย่าไม่อยู่แล้ว…แม้แต่ร่างกายของเธอเขาก็ไม่สามารถรักษาไว้ได้“อ๊ากกกกกก!!!”เสียงตะโกนที่อัดแน่นไปด้วยความทุกข์ทรมานดังกึกก้องไปทั่วทั้งฟ้าและยาวนานกว่าครั้งไหนๆ …………ถ้าหากใช้ชีวิตของเขา
