ส่เกเซเรลอีกครั้ง ทว่าปรมาจารย์นักบวชกลับพูดเสียงขรึมว่า “กลับมา!”นักธนูสาวใช้พละกำลังทั้งหมดที่เธอมีรวบรวมเข้าไปอยู่ในศรธนูของเธอก่อนจะยิงไปที่ร่างของเกเซเรลหลังจากนั้นเธอก็หันกลับมาพูดกับปรมาจารย์นักบวชว่า“ท่านบรรพบุรุษช่วยชีวิตพวกข้ามาครั้งหนึ่งแล้ว หากพวกข้ายังรอต่อไปโดยไม่ทำอะไรเลยเกรงว่าท่านอาจจะได้รับอันตราย ท่านเป็นความหวังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเมืองชิงสุ่ย ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดท่านต้องอยู่ต่อไป ในฐานะที่พวกข้าเป็นเผ่าเทพต่างก็มีชีวิตเพื่อสู้กับเหล่าอันเดด พวกข้าจะมาหลบๆ ซ่อนๆ ราวกับพวกขี้ขลาดตาขาวเพียงเพราะศัตรูมีพละกำลังที่แข็งแกร่งกว่ามิได้ ไม่มีอะไรต้องเสียใจหากถึงเวลาที่ต้องสู้ แม้ว่าร่างกายจะแหลกสลายเป็นผุยผงแต่พวกข้าก็ไม่เสียใจเพราะอย่างน้อยๆ ก็ได้ทำเพื่อศักดิ์ศรีแห่งเผ่าเทพอย่างเต็มที่แล้ว”เกเซเรลยกแขนข้างหนึ่งและคว้าไปยังลูกธนูที่เพิ่งจะถูกส่งออกมา หลังจากนั้นเขาก็หันไปยิ้มให้นักธนูสาวผู้นั้น“งั้นหรือ? ถ้าเช่นนั้นข้าจะทำให้เจ้ากลายเป็นผุยผงแห่งเกียรติยศสมใจอยาก!”“ฟูม!”พูดจบกระดูกสีแดงโลหิตก็เริ่มก่อตัวอยู่บนฝ่ามือของเกเซเรล ตอนนี้สถานการณ์เริ่มไม่ค่อยสู้ดีเท่าไหร่นักแม้แต่ปรมาจารย์นักบวชก็ไม่สามารถต้านการโจมตีได้ ถ้าหากการโจมตีนี้ถูกส่งไปที่ร่างของเทพผู้นั้น เธอคงถูกสังหารจนตายภายในพริบตาอย่างแน่นอน!วินาทีที่โครงกระดูกสีแดงโลหิตพุ่งเข้าใส่ร่างของนักธนูผู้นั้น นักธนูก็
