ไรเกิดขึ้น เส้นผมที่พลิ้วสลวยของจิ้งหยาพลิ้วไปตามแรงลมจนสัมผัสเข้ากับแก้มของเขา ทำให้เขาสามารถสูดกลิ่นหอมจากเธอได้อย่างเต็มที่ ภายในใจของเย่ฮวาในเวลานี้ทำได้เพียงแค่สวดมนต์และทำสมาธิเพื่อให้สติอยู่กับเนื้อกับตัวมากที่สุด จิ้งหย่าเป็นแค่ NPC เท่านั้น อีกอย่างเธอก็ยังเป็นเด็ก เขาจะคิดอกุศลกับเธอไม่ได้อย่างเด็ดขาด!!!ม้าศึกวิ่งมาถึงตีนเขาของเทือกเขาโยหูแล้ว ทว่าจู่ๆ จิ้งหย่าก็เอนตัวมาพิงเข้ากับอกของเขา เย่ฮวาก้มหน้ามองก็พบว่าใบหน้าเล็กๆ ของเธอกำลังมองมาด้วยความเขินอายหลังจากชะงักไปครู่หนึ่งจิ้งหย่าก็พูดด้วยเสียงแผ่วเบาว่า“อ้อมกอดของพี่ชายทำให้ข้ารู้สึกได้ถึงความปลอดภัยเมื่อห้าปีก่อนพี่ชายช่วยข้าออกมาจากโจรเหล่านั้น อีกทั้งยังแบกข้าลงจากเขาเพื่อเดินทางมาจนถึงเมืองชิงสุ่ย และหาที่เรียนหนังสือให้กับข้า ตอนนี้ข้ากลับมาที่นี่แล้วหลังจากนี้ข้าจะอยู่เคียงข้างพี่ชาย ข้าจะเป็นกำแพงที่แข็งแรงที่สุดให้กับพี่ชายเจ้าค่ะ”เย่ฮวายกมือขึ้นมาลูบศีรษะของเธอเบาๆ จนทำให้รู้สึกได้ถึงความอ่อนนุ่มของเส้นผมดั่งใยไหม “จิ้งหยา เธอโตขึ้นจากเมื่อก่อนมากเลยนะ แต่พี่ชายคนนี้ก็ไม่ใช่นักดาบตัวเล็กๆ ที่ขี้ขลาดที่ช่วยเธอจากโจรเหล่านั้นแล้วตอนนี้ฉันสามารถปกป้องคนอื่นๆ ได้เหมือนกัน จิ้งหย่ามีหน้าที่ต้องดูแลตัวเองให้ดีที่สุด ส่วนเรื่องอื่นฉันจะเป็นคนจัดการให้เอง”จิ้งหย่าไม่ได้พูดอะไรแต่ยิ้มตอบกลับมาขณะพิงตัวอยู่ในอ้อมกอดขอ
