ชาลัว! จนถึงวันนี้เย่ฮวายังจำได้ดีว่าสัตว์เลี้ยงของเขาคือผู้ที่สามารถทำลายอุปกรณ์เสริมของผู้เล่นรวมถึงม่านแสงได้ และดูเหมือนว่าจะอยู่เหนือกว่ากฎภายในเกมที่ระบุไว้ ถ้าหากบอกว่าไม่ได้รู้สึกกลัวสัตว์เลี้ยงตัวนี้คงเป็นแค่เรื่องโกหก!เย่ฮวาเดินมาหยุดอยู่ที่ข้างชิงฮว่าซาง ถ้าหากเป็นผู้เล่นคนอื่นป่านนี้คงจะถูกขัดขวางและไม่สามารถเข้ามาใกล้ตัวเขาได้ ทว่าเย่ฮวากลับเป็นข้อยกเว้น เพราะไม่มีใครคิดจะเข้ามาขัดขวางหรือห้ามเขา บางทีอาจจะเป็นเพราะยาวเนี่ยนคุยกับพวกเขาก่อนหน้านี้แล้วก็เป็นได้ อีกอย่างแนวป้องกัน 500 หลาก็เป็นตำแหน่งที่เย่ฮวาเป็นคนจัดหาให้แม้ว่าจะเป็นเรื่องที่แสนง่ายดายก็ตามเย่ฮวาหันมายกมือด้วยท่าคารวะต่อหน้าชิงฮว่าซาง“ยินดีด้วยนะหัวหน้าชิงฮว่าซาง”อีกฝ่ายหันมามองเขาก่อนจะพลิกตัวลงจากหลังม้าแล้วพูดด้วยน้าเสียงแหบพร่า “ขอบใจ”เย่ฮวายิ้ม “เอ่อ…ขอบคุณมากเลยนะที่มาช่วยเมืองชิงสุ่ย”อีกฝ่ายส่ายหน้าแล้วพูดขึ้นว่า “นี่ก็เป็นผลประโยชน์ส่วนตัวของพวกเรา ตอนนี้กิลด์อายฮว่าถูกสร้างขึ้นแล้วหลังจากนี้หวังว่านายจะช่วยแนะนำให้พวกเราด้วย”เย่ฮว่ารีบโบกมือหยอยๆ “คงไม่กล้าแนะนำหรอก ถ้ากิลด์อายฮว่ามีอะไรให้พวกเราช่วยเหลือก็บอกมาได้ทุกเมื่อเลย”ชิงฮว่าซางพยักหน้าแต่ก็ไม่ได้พูดอะไร ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ค่อยถนัดเรื่องสานสัมพันธ์เท่าไหร่ หรือบางทีอาจจะเป็นเพราะไม่ได้สนิทกับเย่ฮวาเท่าไหร่นัก ดังนั้นเขาจึงไม่ได้ชวนเย่ฮ
