ล่าเทพถูกส่งไปยังแผ่นดินใหญ่แล้วหรอกหรือ? หรือว่าพวกเขายังเดินทางไปไม่ถึง?”เย่ฮวาส่ายหน้าก่อนจะตอบกลับไป “รบกวนพี่ใหญ่หลุนเค่อพาผมไปเจอท่านหานหลินหน่อย!”……“ฟึบ…”รองเท้าบูทเหยียบลงบนหินลอย ขณะที่หานหลินยังคงยืนคุ้มกันอยู่ที่หน้าประตูหินบริเวณขอบแดนสวรรค์สถานการณ์ตอนนี้ดูเหมือนว่าที่นี่คงยังไม่เกิดการต่อสู้ใดๆและเหล่าอันเดดก็น่าจะยังไม่สามารถบุกรุกเข้ามาในแดนสวรรค์ได้ หานหลินในเวลานี้คอยสังเกตทุกอย่างอย่างระมัดระวัง ทว่าสิ่งนี้ก็เป็นสิ่งที่เธอควรทำเป็นอย่างยิ่งเพราะถ้าหากเธอประมาทเลินเล่ออาจจะส่งผลให้ม่านแสงถูกทำลายลงได้ภายในชั่วพริบตาเดียวตอนที่หานหลินเห็นเย่ฮวา เธอก็ใช้สายตาเพ่งมองเขาอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้าพร้อมกับกล่าวชื่นชม “เพียงไม่กี่วันเจ้าก็มีความแข็งแกร่งเพิ่มมากขึ้นแล้ว เจ้าเดินทางมาที่นี่ก็เพื่อเรียนรู้ทักษะใหม่จากข้าสินะ?”เย่ฮวาตอบกลับไป “ในเวลานี้ที่เมืองชิงสุ่ยกำลังสู้กับกองทัพขนาดใหญ่ของอันเดด ตอนนี้ผมมีคุณสมบัติที่จะเรียนรู้ทักษะใหม่แล้ว และผมก็คิดว่าหลังจากที่พัฒนาตนเองให้สูงขึ้นเมืองชิงสุ่ยก็จะได้รับการช่วยเหลือจากพลังที่สูงขึ้นของผม”หานหลินยิ้มให้เขา “ถ้าเช่นนั้นเดินมาหาข้าสิ”ได้ยินเช่นนั้นเขาก็รู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก หานหลินไม่ใช่พวกที่ชอบพูดจาอ้อมค้อม และดูจากท่าทางของเธอเธอคงเตรียมสอนสกิลใหม่ให้กับเขาอย่างแน่นอน สิ่งที่เย่ฮวากลัวมากที่สุดคือการที่ต้องทำภารกิจ
