ราชาได้ยินเช่นนั้นก็พยักหน้าตอบกลับมา เขาหันไปพูดกับลัวหยินว่า “แม่ทัพลัวหยิน เจ้าจัดการเรื่องถอยกำลังทหารต่อ ส่วนความเสียหายที่เกิดขึ้น เจ้าช่วยสรุปและรายงานกับข้าใหม่อีกครั้ง”พูดจบราชาก็เตรียมตัวออกจากที่นี่พร้อมกับเย่ฮวาทว่าเขากลับส่ายหน้าแล้วพูดขึ้นว่า “ฝ่าบาทกลับไปที่เมืองก่อนเถอะครับ ผมจะอยู่สู้กับแม่ทัพลัวหยินที่นี่”ราชาไม่ได้ห้ามเขาเพราะตอนนี้มอนสเตอร์ระลอกหกกำลังมาถึงแล้ว หากเขาไม่หนีออกจากที่นี่ในตอนนี้ก็คงไม่สามารถรอดพ้นจากความตายได้การเข้าร่วมการต่อสู้ในครั้งนี้ก็ทำให้เย่ฮวาเข้าใจราชาผู้นี้ได้มากขึ้น แม้ว่าอีกฝ่ายจะดูดีและน่าเกรงขามแต่เขากลับเป็นบุคคลที่เกรงกลัวต่อความตายเป็นอย่างมากในทางกลับกันลัวหยินกลับทำให้เย่ฮวารู้สึกดีและชื่นชมเป็นอย่างมากหลังจากราชาเดินทางออกไปลัวหยินก็เตรียมตัวเพื่อออกจากที่นี่ด้วย ทว่ายังไม่ทันออกจากป้อมปราการเมืองแห้งแล้ง จู่ๆ ก็มีเสียงอะไรบางอย่างดังกึกก้องจนแผ่นดินสั่นสะเทือนเย่ฮวาที่ยืนอยู่ด้านบนกำแพงเมืองมองไปยังตำแหน่งที่ห่างไกลออกไป และพบว่าที่ขอบเมืองแผ่นดินใหญ่มีกองกำลังทหารง้าวยาวกลุ่มหนึ่งกำลังพุ่งตัวเข้ามาใกล้ พวกมันคือเครื่องจักรโลหะขนาดใหญ่ที่กำลังพุ่งตัวมาทางนี้!ภายนอกของเครื่องจักรโลหะเหล่านี้เป็นเหมือนกับเครื่องยิงหินที่ถูกดัดแปลงมาก่อนหน้านี้ ด้านล่างของเครื่องยิงหินมีกลุ่มชายกำยำที่ร่างกายเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อกำลังเคลื่อนย้ายอ
