มือของเย่ฮวาถูกจับไว้แน่นด้วยฝ่ามือของชายชราผมขาว ภายในห้องโถงขนาดใหญ่สายตาของทุกคนที่อยู่ภายในนี้ต่างเต็มไปด้วยความวิงวอน ชายชราหันมามองเย่ฮวาด้วยสีหน้าราวกับกำลังร้องขอขณะพูดขึ้นมาว่า“ท่านเทพพยากรณ์ผู้ยิ่งใหญ่ได้โปรดช่วยเมืองชิงสุ่ยของเราด้วยเถิด! กองกำลังอันเดดเหล่านั้นมีความน่ากลัวเกินกว่าจะหาสิ่งใดมาเทียบเทียมได้ เมืองชิงสุ่ยไม่ได้มีความแกร่งกล้าในด้านการสู้รบ หากปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไปเราคงทำได้เพียงแค่ยอมรับการล่มสลายของเมืองเท่านั้น!”เย่ฮวากวาดตามองไปยัง NPC ที่อยู่รอบๆ ในบรรดาเมืองหลักทั้งสี่เมืองชิงสุ่ยถือเป็นเมืองหลักที่อ่อนกำลังในการสู้รบมากที่สุด ทว่าเป็นเพราะเมืองตั้งติดอยู่กับภูเขาและข้างแม่น้า จึงทำให้ตำแหน่งของเมืองตรงกับทิศทางในการบุกรุกของเหล่าอันเดดที่เดินทางมาจากทางฝั่งทิศเหนือพอดิบพอดีเย่ฮวาเป็นผู้เล่นที่อยู่ในเมืองชิงสุ่ยและเขาก็ต้องสู้อย่างสุดความสามารถเพื่อคุ้มกันเมืองแห่งนี้ให้ปลอดภัยอยู่แล้ว เขาไม่มีทางยืนมองดูเหล่าอันเดดฆ่าเหล่า NPC ที่อยู่ภายในเมืองและเผาทำลายบ้านเมืองไปต่อหน้าต่อตาอย่างแน่นอนเย่ฮวาพูดเสียงขรึม “ผมจะเดินทางไปแดนสวรรค์เพื่อถามอาจารย์ของผมว่าเธอพอจะช่วยเหลือเราได้หรือไม่ส่วนจะสำเร็จรึเปล่าเรื่องนี้ผมไม่สามารถรับปากหรือตัดสินใจได้”ราชารีบพูดขึ้นว่า “ได้ยินมาว่าท่านหานหลินผู้ยิ่งใหญ่แห่งแดนสวรรค์เป็นเผ่าเทพระดับสูงผู้งดงามและมีจิตใจดีข้าเช
