“เย่ฮวา…ได้ยินมาว่านายถูกคนของจื้อลี่ชาวฉุนล้อมอยู่ที่ภูเขากระดูกมังกรเหรอ ?!” ตอนที่เย่ฮวาเพิ่งกลับมาถึงเมืองชิงสุ่ยเขาก็ได้รับข้อความจากมู่จื่อหานทันที“อื้อ แต่ไม่มีอะไรแล้วล่ะพอดีคนของอายฮว่ามาช่วยไว้ ไม่เพียงแต่จะไม่เป็นอะไรแถมยังได้รับไอเท็มระดับทองเข้มมาตั้งยี่สิบกว่าชิ้น แล้วก็ไอเท็มระดับทองมาอีกเยอะแยะเลย” เย่ฮวาพูดด้วยรอยยิ้มเพราะไอเท็มที่เขาได้รับเป็นของเขาทั้งหมด เนื่องจากชิงฮว่าซางไม่ได้ต้องการแบ่งของเหล่านี้“อื้, งั้นพวกเราไปรวมตัวกันที่ห้องปราชุมกิลด์หน่อยเถอะ”“โอเค!”เย่ฮวาเลือกไอเท็มของตัวเองที่สามารถใช้ได้ออกมาส่วนที่เหลือก็ใส่เข้าไปในโกดังกิลด์เหมือนกับทุกครั้ง เย่ฮวาเรียกกวาจื่อให้มาที่นี่ก่อนจะส่งไอเท็มให้กับเขาเพื่อให้เขานำไปส่งต่อให้กับคนอื่นๆ ที่เหลือหลังจากผ่านไปได้ไม่นานมู่จื่อหานก็เดินทางมาถึง ซึ่งเป็นเวลาเดียวกับที่เย่ฮวากำลังนั่งหลอมโอสถอยู่ที่ลานกว้าง มู่จื่อหานเดินมาหยุดอยู่ข้างๆ เขาพร้อมกับพูด “เมื่อกี้ฉันได้ยินมาว่านายถูกคนพวกนั้นล้อมไว้ที่เมืองภูเขากระดูกมังกรก็เลยรีบรวบรวมผู้เล่นเพื่อไปช่วยนาย แต่คิดไม่ถึงเลยว่าตอนที่ฉันส่งข้อความไปหานาย นายจะกลับมาที่เมืองแล้ว”เย่ฮวาหลอมโอสถไปพลางก็เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้มู่จื่อหานฟังไปพลาง หลังจากนั้นก็ถามขึ้นมาว่า “เธอคิดว่ายังไงบ้างล่ะ? โอเครึเปล่าที่จะปล่อยความขัดแค้นใจระหว่างเรากับกิลด์วิหารสังหารเทพนี้ให้ผ่า
