“ตูม!!!”ดาบขนาดใหญ่กระแทกเข้าใส่อีกครั้งพร้อมกับม่านแสงที่เกิดรอยร้าวขึ้นอย่างต่อเนื่อง สภาพของมันในตอนนี้คล้ายกับกระจกที่พร้อมจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ได้ทุกเมื่อหากสัมผัสมันเพียงแค่ปลายนิ้วจื้อลี่ชาวฉุนใช้สายตาที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงระคนหวาดกลัวมองไปยังร่างที่นั่งอยู่บนหลังม้าศึก ซึ่งถูกหมอกสีดำหนาปกคลุมอยู่พร้อมกับถามออกไปว่า “แกเป็นใคร?ฉันจ้างแกสิบล้านออกไปจากที่นี่ซะ ที่นี่เป็นสถานที่ต่อสู้ระหว่างฉันกับไอ้อีเย่กูโจว !”ยาวเนี่ยนกระตุกยิ้มออกมา “สิบล้านเลยเหรอ ? เยอะมากเลยนะเนี่ย…แต่ถ้าฆ่าพวกนายแล้วรวบรวมไอเท็มของพวกนายน่าจะได้มากกว่าสิบล้านอีกนะ”ทุกคนที่อยู่ภายในที่แห่งนี้ต่างพากันร่างสั่นสะท้าน คนที่กล้าพูดคำนี้ออกมาก็คงจะเป็นพวกหน้าโง่ที่ดีแต่ปากแน่ๆ ทว่าหลังจากมองไปยังราชันย์ซิวลัวที่อยู่ด้านนอกซึ่งมีขนาดใหญ่เท่ากับภูเขาลูกใหญ่แล้ว ทุกคนต่างก็เชื่อว่าคำพูดของหญิงสาวคนนี้ หากไม่ใช่เพราะเธอมีความสามารถอย่างแท้จริง เธอคงไม่กล้าพูดจาหยิ่งผยองแบบนี้ออกมาอย่างแน่นอน !ระหว่างที่พูดราชันย์ซิวลัวก็หันไปทางม่านแสงขนาดใหญ่แล้วชนเข้าใส่มันอีกครั้งจนเกิดเสียงดัง “ปัง” ขึ้นวินาทีต่อมาม่านแสงก็กลายเป็นผุยผงสีดำจำนวนนับไม่ถ้วนก่อนที่จะมลายหายไป ร่างของชิงฮว่าซางที่นั่งอยู่บนหลังม้าศึกยกมือขึ้นมาข้างหนึ่ง ทันใดนั้นก็เกิดเป็นพลังงานสีดำขนาดใหญ่เท่าฝ่ามือพุ่งเข้าใส่จื้อลี่ชาวฉุนและคนอื่นๆม่านแสงได
