ินมากกว่านี้มันก็ไม่ได้ทำให้เขาอิ่มจริงๆ อยู่ดีเม่ยเอ๋อร์นั่งอยู่ข้างเขาพร้อมกับปากที่มันเยิ้มไปด้วยคราบน้ามันที่อยู่บนอาหาร เธอใช้มือเล็กๆ หยิบอาหารขึ้นมาแล้วยัดใส่ปากด้วยท่าทางเอร็ดอร่อยและดูมีความสุขเป็นอย่างมาก หลังจากนี้ดูเหมือนว่าเขาอาจจะต้องหาเวลาเพื่อสอนเธอใช้ตะเกียบเสียหน่อยแล้ว โชคดีที่อาหารเหล่านี้เป็นอาหารที่สามารถตักกินได้ง่ายๆ เธอจึงสามารถใช้มือกินได้อย่างไม่มีปัญหา แต่ถ้าหากเปลี่ยนเป็นหม้อสุกี้เขาเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าเธอจะกินมันอย่างไร !หลังจากกินข้าวเสร็จเม่ยเอ๋อร์ก็เดินไปเลือกเสื้อผ้าในร้านเสื้อผ้า อันที่จริงจะเรียกว่าซื้อก็คงจะไม่ถูกเพราะเธอเลือกเปลี่ยนไปมาแบบเล่นๆ เสียมากกว่า อีกอย่างของเหล่านี้ก็ไม่ได้มีประโยชน์อะไร หลังจากเสร็จภารกิจนี้แล้วพวกเขาก็กลับมาว่างการว่างงานอีกครั้ง สุดท้ายเย่ฮวาจึงตัดสินใจเดินทางไปที่ภูเขากระดูกมังกรตามที่วางแผนไว้แต่แรก!ระหว่างทางมีผู้เล่นจำนวนไม่น้อยที่ยื่นคำขอเพื่อชวนเข้าปาร์ตี้ทว่าก็ถูกเย่ฮวาปฏิเสธจนหมด อันที่จริงการเดินทางไปเก็บเลเวลกับพวกเขาคงได้ค่าประสบการณ์ไม่มากเท่าไหร่นัก เพราะเลเวลของแผนที่มีระดับต่าเกินไปหากเลเวลสูงกว่าเลเวลของแผนที่ก็จะทำให้ผู้ที่เก็บเลเวลแทบไม่ได้ค่าประสบการณ์เพิ่มเติมระหว่างทางมีผู้เล่นที่เดินผ่านไปผ่านมาเข้ามาสนทนากับเม่ยเอ๋อร์เป็นครั้งคราวด้วย ทว่าเม่ยเอ๋อร์กลับพูดด้วยสีหน้าจริงจังกับคนเหล่านั้น
