อด้วย”ลมอ่อนๆ พัดโชยเข้ามาในห้อง ใบหน้าที่งดงามของเธอเลื่อนเข้ามาใกล้อย่างช้าๆ ริมฝีปากที่อ่อนนุ่มของเธอประทับลงบนริมฝีปากของเขา ดวงตาทั้งคู่ของเย่ฮว่าจ้องมองหน้าหญิงสาวที่กำลังหลับตาพริ้ม เขารู้สึกได้ถึงความอบอุ่นระหว่างริมฝีปากและรู้สึกได้ถึงความหอมหวานที่ส่งผ่านเข้ามา จนทำให้เขารู้สึกราวกับว่าตัวเองกำลังอยู่ในฝันฉันกำลังจมลงไปแล้ว……ฉันกำลังจมดิ่งลงสู่ห้วงแห่งความรักท่ามกลางรอยจูบที่แสนจะลึกซึ้งนี้……ผ่านไปอยู่นานในที่สุดริมฝีปากทั้งคู่ก็แยกออกจากกันมู่จื่อหาใช้แขนทั้งสองข้างโอบรอบคอของเย่ฮวาไว้เบาๆใบหน้าของเธอที่แดงเหมือนกับลูกพีชทำให้เธอดูน่ารักเป็นอย่างมาก “ฉันเชื่อทุกอย่างที่นายพูด เย่ฮวา…นายจะอยู่กับฉันตลอดไปจริงๆ ใช่ไหม?”เย่ฮวาไม่ตอบแต่กลับย้อนถามกลับไปว่า “แล้วเธอล่ะ…ยินดีที่จะอยู่กับฉันตลอดไปรึเปล่า?”มู่จื่อหานเผยรอยยิ้มออกมาพร้อมกับพยักหน้าตอบด้วยความจริงใจหลังจากนั่งสนทนากันอยู่ครู่หนึ่ง มู่จื่อหานก็เดินกลับไปที่ห้องของเธอ ทว่าตอนที่เปิดประตูก็พบว่าร่างของเยว่เอ๋อร์กำลังเสียหลักและล้มลงกับพื้นที่อยู่ตรงหน้า เย่ฮวาเบิกตาโต “เยว่เอ๋อร์เธอมาทำอะไรอยู่ตรงนี้เนี่ย?”เยว่เอ๋อร์ลุกขึ้นพร้อมกับยิ้ม “เอ่อ…ฉันคอแห้งมากเลยอ่ะ ว่าจะลงมาหาอะไรดื่มสักหน่อย…”“เฮอะ! แล้วเธอจะมาที่ห้องฉันทำไมห๊ะ?”“เอ่อ…ก็…ก็ฉันหาแก้วน้าไม่เจอไง ฉันก็เลยแวะมาดูเผื่อว่าแก้วน้าจะอยู่ที่ห้องของนาย…”“เยว่เอ๋อร
