์ไม่ได้ใส่ชุดชั้นในไว้ด้านใน จึงทำให้ชุดเกราะเหล็กกดทับหนังของเธอจนรู้สึกอึดอัดแต่ก็ช่วยไม่ได้…เย่ฮวาปล่อยให้เม่ยเอ๋อร์รอเขาอยู่ด้านในลานกว้างขณะที่ตนเองปลีกตัวไปร้านเสื้อผ้าในเมืองชิงสุ่ย หลังจากเดินวนหาเสื้อผ้าอยู่นานในที่สุดเขาก็ได้ชุดชั้นในและกางเกงในสีชมพูลายลูกไม้มาหนึ่งชุด ระหว่างที่จ่ายเงินก็พบว่ามีผู้เล่นเริ่มมองมาที่เขาด้วยสายตาแปลกประหลาด โชคดีที่เขาซ่อนไอดีของตัวเองไว้และมีฮู้ดปิดอำพรางอยู่จึงไม่มีใครรู้ว่าเขาคือใครหลังจากกลับมาถึงลานกว้างเขาก็ยื่นชุดชั้นในและกางเกงในให้เม่ยเอ๋อร์แล้วพูด “รีบเปลี่ยนเถอะ”ตอนที่เขากำลังยื่นเสื้อในไปให้อีกฝ่าย บางทีอาจจะเป็นเพราะเม่ยเอ๋อร์รู้สึกอึดอัดจนทนไม่ไหว เธอจึงถอดเกราะเหล็กออกทันทีจนเผยให้เห็นเนินเขาขาวนวลสองลูกต่อหน้าต่อตาเขา ยังไม่ทันที่เย่ฮวาจะได้พูดอะไรจู่ๆด้านนอกก็เกิดเสียงฝีเท้าดังขึ้น วินาทีต่อมา…“แอ๊ดด…”ประตูใหญ่ถูกเปิดออกพร้อมกับร่างของหญิงสาวผู้น่ารักผู้มาพร้อมกับเสื้อคลุมสีขาวและหนังสือเล่มหนาในมือก้าวเท้าเข้ามา ตอนที่เธอกำลังก้าวข้ามธรณีประตู จู่ๆเธอก็ชะงักไปชั่วขณะภายในลานกว้าง ใบหน้าของสาวน้อยที่เพิ่งจะมาถึงชะงักไปด้วยความตกตะลึง ผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้ากำลังถือชุดเกราะหนักและดาบไว้ในมือข้างหนึ่ง ส่วนอีกข้างมีชุดชั้นในสีชมพูหนึ่งตัว นอกจากนี้ยังมีกางเกงในที่กำลังแกว่งไปมาตามแรงลมซึ่งห้อยอยู่ข้างเอวของเธอเย่ฮวาก็ตกตะลึงไม่
