บว่าประตูและหน้าต่างถูกปิดสนิท เย่ฮวายักไหล่เล็กน้อย ที่นี่มีเม่นรวมถึงมีราชาเม่นด้วยทว่ายังไม่รู้แน่ชัดว่ามันอยู่ที่ใด ถ้าหากต้องให้เขาออกตามหาด้วยตนเองก็ไม่รู้ว่าจะทำภารกิจสิ้นสุดตอนไหน ตอนนี้เขาจึงตัดสินใจจัดการกับหมูป่าจำนวน 1000 ตัวเพื่อทำภารกิจให้เสร็จสิ้นเสียก่อนเย่ฮวาพูดกับเม่ยเอ๋อร์ “เม่ยเอ๋อร์เธอลองเดินดูในหมู่บ้านนี้ก่อน ถ้าเจอหมูป่าเมื่อไหร่ก็รีบฆ่ามันทันที ถ้าหากเจอตัวละครอะไรที่น่ากลัวเกินกว่าจะรับมือได้ เธอก็รอฉันอยู่ที่นี่นะเดี๋ยวฉันกลับมา !”“เจ้าค่ะ!”เม่ยเอ๋อร์พยักหน้าด้วยท่าทางที่หนักแน่นก่อนจะถามขึ้นมาว่า “พี่ชาย…ตัวละครที่ยากเกินกว่าจะรับมือคืออะไรเจ้าคะ ?”“เวรกรรม!”เย่ฮวายกมือก่ายหน้าผาก “ก็คือคนหรือมอนสเตอร์ที่มีฝีมือเก่งกาจ ที่เธอไม่สามารถสู้มันได้ไง ถ้าเห็นพวกมันอย่าสู้เด็ดขาด รอให้ฉันมาที่นี่ก่อน เข้าใจไหม?”“เจ้าค่ะ!”เย่ฮวาลูบหัวเธอเบาๆ ขณะที่เธอก็หลับตาพริ้มราวกับรู้สึกสบายที่มีคนมาลูบหัว หลังจากตกลงกันแล้วเย่ฮวาก็รีบเดินออกไปด้านนอกหมู่บ้าน และปล่อยให้เม่ยเอ๋อร์อยู่ในหมู่บ้านเพียงลำพัง หากอยู่ห่างจากสัตว์เลี้ยงมากเกินไปเมื่อสังหารมอนสเตอร์จะทำให้ไม่ได้รับค่าประสบการณ์ทว่าหมูป่าเหล่านี้ก็คงมีค่าประสบการณ์ไม่มากเท่าไหร่นักขอแค่สังหารจนครบจำนวนก็เพียงพอแล้ว แม้ว่าเย่ฮวาจะออกมาจากหมู่บ้านแล้วแต่เขาก็คอยสังเกตหลอดเลือดของเม่ยเอ๋อร์อยู่ตลอดเวลา หากเกิดเรื่องผิด
