ทางไปแทน”เย่ฮวาได้ยินเช่นนั้นก็รีบถามขึ้นมาว่า “ล่าหมูป่า?”เจ้าชายขมวดคิ้วเล็กน้อย “ใช่แล้วท่านเทพพยากรณ์ผู้ยิ่งใหญ่ ในช่วงที่หมู่บ้านฉาวโก่วมีกลุ่มหมูป่าน่ารังเกียจเข้ามาทำลายและเหยียบพืชผักที่ชาวบ้านปลูกไว้จนเสียหาย ผู้ใหญ่บ้านเลยส่งคนมาเพื่อขอความช่วยเหลือจากเรา ข้าจึงสั่งให้ทหารเดินทางไปจัดการกับหมูป่าเหล่านั้น”เย่ฮวายิ้ม “ตอนนี้ผมว่างอยู่พอดีเลย ถ้างั้นให้ผมไปแล้วกัน”เจ้าชายมองเย่ฮวาพร้อมกับเอ่ย “หมูป่าเหล่านี้ไม่ใช่สัตว์ป่าธรรมดา ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเหตุใดพวกมันถึงได้มีพละกำลังมากมายขนาดนี้ หนึ่งในนั้นมีราชาหมูป่าตัวหนึ่งซึ่งมีความแข็งแกร่งและโหดเหี้ยมเป็นอย่างมาก มีชาวบ้านหลายคนบาดเจ็บสาหัสเพราะถูกมันทำร้ายร่างกาย หากไม่ใช่เพราะความแข็งแกร่งของมัน ข้าคงไม่ส่งหัวหน้ากองกำลังถีเอ่อร์เดินทางไปด้วยตนเองหรอก”เย่ฮวากระตุกมุมปากขึ้น “รังอันเดดผมก็เคยไปมาและทำสำเร็จแล้ว ยังต้องกลัวอะไรกับหมูป่าแค่ไม่กี่ตัว ? เรื่องนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของผมเถอะ !”เจ้าชายเห็นว่าไม่สามารถหยุดความมุ่งมั่นของเย่ฮวาได้จึงทำได้เพียงแค่พยักหน้าตอบรับกลับมา “ถ้าเช่นนั้นเรื่องนี้คงต้องรบกวนท่านเทพพยากรณ์ผู้ยิ่งใหญ่ด้วย ถ้าหากหมูป่าเหล่านั้นมีมากเกินความสามารถ ท่านจงเดินทางกลับมาแจ้งข้าที่ราชวัง ข้าจะส่งกองกำลังทหารเข้าไปจัดการต่อให้เอง”เย่ฮวายกมือขึ้นราวกับจะบอกว่าเป็นเพียงแค่เรื่องจิ๊บจ๊อยเท่านั้น หล
