“ฟึบ!”หญ้าถูกแหวกออกขณะที่ร่างของเย่ฮวาพุ่งตัวไปด้านหน้าอย่างรวดเร็ว ห่างออกไปก็พบว่าเม่ยเอ๋อร์กำลังใช้อุ้งเท้าน้อยๆ ของมันขุดทางเข้าจนเลือดเริ่มซึมออกมาจากเล็บ ทันทีที่เห็นหินก้อนใหญ่มันก็รีบใช้สกิลทลายวิญญาณเผาไหม้เพื่อระเบิดหินเหล่านั้นอย่างไม่รีรอเย่ฮวารีบวิ่งเข้าไปลากมันไว้ ทว่ามันกลับพยายามบิดตัวและกระโดดหนีออกมาจากอ้อมกอดของเขา หลังจากนั้นมันก็ทำการระเบิดหินต่อโดยไม่สนใจสิ่งรอบตัวภายในภูเขาหินเป็นสถานที่ที่ราชินีแมววิญญาณสิ้นใจตอนนั้นเป็นเพราะราชาผีดูดเลือดยักษ์ตัวนั้นต้องการที่จะหยุดการหลบหนีของเขาและราชินีแมววิญญาณไว้ มันจึงปิดปากถ้านี้เอาไว้นั่นเอง ทำให้ในตอนนี้ทางเข้ามีเศษหินจำนวนมากที่ปิดกั้นไม่ให้เข้าไปด้านใน หลังจากทำภารกิจสิ้นสุดลงในคราวนั้น เย่ฮวาก็ใช้วาร์ปเพื่อเดินทางกลับไปที่เมืองทันที และเขาก็ไม่คิดว่าจะได้กลับมาที่นี่อีกครั้ง และยิ่งคิดไม่ถึงเข้าไปใหญ่ว่าเวลาผ่านไปนานขนาดนี้แล้ว แต่ทางเข้ากลับยังเป็นแบบเดิมไม่เปลี่ยนแปลงเจ้าเม่ยเอ๋อร์ที่แสนจะเชื่อฟังกลับยังคงขุดหินที่อยู่ตรงหน้าอย่างบ้าคลั่ง กรงเล็บทั้งสองข้างของมันมีเลือดไหลซึมออกมาจากการกระทบกันของของแข็งและเล็บของมันเย่ฮวาพยายามเรียกมันกลับเข้าไปในช่องมิติสัตว์เลี้ยงทว่ากลับไม่สำเร็จ เจ้าเม่ยเอ๋อร์อยู่นอกเหนือการควบคุมแล้ว ท่าทางของมันไม่ได้แตกต่างจากนายพลโครงกระดูกของพี่หน่ายเลยสักนิดหรือว่าฉันกำลังจะสูญเสีย
