ในแผนที่แห่งนี้ก็เริ่มเกิดการรีเฟรชมอนสเตอร์ขึ้นมาอีกครั้งมังกรใบไม้โบราณปรากฎตัวขึ้นท่ามกลางป่าไม้ที่ชุกชุมอีกครั้ง พี่หน่ายกอดเจ้าตัวเล็กที่ยังนอนหลับใหลไว้ในอ้อมกอด ทว่าเป็นเพราะถูกรบกวนเวลานอน เด็กน้อยจึงตื่นขึ้น มือเล็กๆ ขยี้ตาดวงน้อยและมองมาที่พี่หน่ายพี่หน่ายกอดเด็กผู้ชายไว้ในอ้อมกอดของเธอพลันยิ้มออกมา “เย่เย่น้อย หลังจากนี้เวลาไปเก็บเลเวล ฉันต้องอุ้มเด็กแบบนี้ตลอดเลยเหรอ…คนอื่นฆ่ามอนสเตอร์กันส่วนฉันยืนเปลี่ยนผ้าอ้อมอยู่ด้านหลังเนี่ยนะ……”เย่ฮวาเบ้ปาก “ไม่ดีเหรอ…เธอเองก็ได้ชื่อว่าเป็นแม่พระแห่งการฮีล ได้ดูแลเด็กอีกสักคนจะไปกลัวอะไรล่ะ”พี่หน่ายที่กำลังจะพูดอะไรบางอย่าง จู่ๆ เธอก็ร้องเสียงหลงออกมาพร้อมกับมองไปที่เด็กน้อยที่อยู่ในอ้อมกอดซึ่งกำลังอ้าปากงับหน้าอกของพี่หน่าย พฤติกรรมของเด็กน้อยคนนี้ทำให้พี่หน่ายตกใจจนเกือบจะโยนเขาลงไปนอนกองอยู่ที่พื้นพี่หน่ายยื่นเด็กตัวน้อยออกมาด้านหน้าพร้อมกับพูดด้วยใบหน้าแดงก่า “เย่เย่น้อย เจ้าเด็กคนนี้แต๊ะอั๋งฉัน! มาช่วยดูให้ฉันเลย…..”เย่ฮวามองคราบน้าลายที่ยังติดอยู่บนหน้าอกของเธอเสื้อคลุมสีขาวของเธอหลังจากถูกคราบน้าลายแล้วก็ทำให้เห็นเสื้อในสีชมพูที่อยู่ด้านในชัดเจนขึ้น เย่ฮวาไอกระแอมออกมาแก้เขิน ตอนที่กำลังรับเด็กน้อยมาจากพี่หน่าย จู่ๆน้าอุ่นๆ ก็พุ่งเข้าใส่หน้าของเย่ฮวา เขาบถอยหลังออกไปพร้อมกับยกมือเช็ดหน้าจนมือพัลวัน ในเวลาเดียวกันก็ตะโกนออกมา
