่ออะไร?”อัศวินและนักรบคลั่งเก็บอาวุธในมือ เย่ฮวายิ้มแล้วตอบกลับไปว่า “ผู้รู้สถานการณ์คือผู้มีสติปัญญาเป็นเลิศ…คำนี้ใช้กับพวกนายได้เลยนะ…”พูดจบเย่ฮวาก็โยนถุงโอสถให้พวกเขาคนละถุงหลังจากพวกเขารับโอสถแล้วก็หยิบวาร์ปออกมาเพื่อแยกย้ายกลับเมือง ส่วนบอสในเวลานี้ได้หลุดออกจากพันธนาการแล้ว แต่เป็นเพราะยาวกู่ที่ล่อมันไปอีกฝั่งจึงทำให้ค่าความเกลียดชังถูกดึงไปทางอื่นชั่วขณะเย่ฮวาหันไปมองอีกคนที่กำลังมองมาที่เขาพร้อมกับพูดด้วยน้าเสียงเยือกเย็น “ถึงแม้ว่าฉันจะสู้นายไม่ได้แต่พวกฉันก็ไม่ได้เป็นเหมือนกับนายหรอกนะ ในเมื่อรับเงินของคนอื่นไปแล้วก็ต้องช่วยเรียกความเป็นธรรมให้กับคนๆ นั้นด้วย”เย่ฮวายิ้ม “ที่จริงฉันก็นับถือใจนายเหมือนกันนะ แต่ฉันก็ไม่ได้เป็นเทพเทวดาด้วยสิ คนที่ทำผิดกับฉันไม่มีทางที่ฉันจะให้อภัย และถ้าหากนายไม่ยอมหลีกทางให้ฉันและดึงดันที่จะทำแบบนี้ ฉันก็คงจะไม่อ่อนข้อให้เหมือนกัน”“ลมพายุ!!!”สกิลจากนักเวทย์และนักบวชถูกเรียกใช้งานในเวลาเดียวกัน เย่ฮวามองไปยังผู้เล่นสองคนที่อยู่ห่างจากเขาออกไปไม่ไกลก่อนจะดึงดาบออกมา แล้วเรียกใช้สกิลดาบยวี่เจี้ยนเจ็ดวิถีทันที!การโจมตีที่สี่ของเย่ฮวาทำลายโล่เวทย์ของนักเวทย์คนนี้ได้สำเร็จ หลังจากดาบแทงซ้ากลับไปอีกครั้งซึ่งทำให้เลือดของเขาลดลงจนเกือบหมดหลอดในทันที หลังจากนั้นเย่ฮวาก็ล้มเลิกการโจมตีอีกสองครั้งที่เหลือแล้วใช้ปลายดาบจ่อเข้าไปที่ลำคอของเขา ทว่าเย่ฮวาก
