็ยังคงรั้งมือไว้และไม่ได้สังหารเขาในทันทีนักเวทย์คนนั้นหมุนตัวหลบพร้อมกับกลืนน้าลายอึกใหญ่ หลังจากนั้นเขาก็ยิ้มออกมา “นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันได้เจอกับการโจมตีแบบนี้ด้วยตัวเอง แต่ฉันเป็นคนมีเหตุมีผลในเมื่อรับค่าจ้างมาแล้วฉันก็ต้องทำในสิ่งที่ควรทำ เมื่อกี้นายมีความสามารถที่จะฆ่าฉันได้ภายในชั่วพริบตาเดียวแต่นายกลับไม่ทำ เห็นได้ชัดว่านายไม่ได้คิดที่จะฆ่าฉันตั้งแต่แรก เอาเป็นว่าขอบใจนายมากที่ยังมีน้าใจต่อกันอยู่…..”พูดจบนักเวทย์คนนั้นก็จับดาบในมือของเย่ฮวาแล้วใช้ปลายดาบแทงเข้าใส่ลำคอของเขาด้วยตัวเอง ท้ายที่สุดเลือดของเขาก็หมดหลอดภายในชั่วพริบตาเดียวนักเวทย์คนนั้นยิ้มให้เย่ฮวาพร้อมกับหายกลับเมืองไปในทันที เย่ฮวาเก็บดาบแล้วหันไปมองนักบวชที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกล เย่ฮวายิ้มให้เธอแล้ววิ่งไปทางฝั่งยาวกู่ทันทีเพราะสำหรับนักฆ่าแล้วเธอไม่มีทางที่จะต้านการโจมตีจากบอสเพียงลำพังได้!เจ้าเม่ยเอ๋อร์ถูกเรียกออกมาเป็นกำลังเสริมอีกครั้งส่วนนักบวชที่อยู่ด้านหลังก็ปล่อยให้เธอตัดสินใจเอาเองแล้วกันว่าเธอจะทำอย่างไรต่อไป อีกอย่างสำหรับเขาก็ไม่กลัวที่จะต้องสู้กับนักบวชเพียงคนเดียวอยู่แล้วยาวกู่หันไปมองนักบวชที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลก่อนจะหันมาพูดกับเย่ฮวา “อะไรกัน? ชอบผู้หญิงคนนั้นเข้าแล้วเหรอ? ฉันจะบอกอะไรให้เอาบุญนะ ยัยนี่มีแฟนแล้วซึ่งก็คือนักเวทย์ที่นายเพิ่งฆ่าตายไปเมื่อกี้นั่นแหละ”เย่ฮวาพึมพำ “ฉันรู้แล้ว…”“รู้แล้
