เท่าไหร่นัก ถึงจะไม่ได้เป็นศัตรูกันแต่ถ้าหากให้เป็นเพื่อนก็อาจจะต้องหยุดคิดไตร่ตรองอีกสักหน่อย……ภายในป่าด้านนอกเมืองชิงสุ่ย เย่ฮวากำลังยืนพิงกับต้นไม้ใหญ่และเปิดดูกระทู้ระหว่างรอ ในเวลาเดียวกันก็กวาดตามองไปรอบๆ ด้วยทันใดนั้นห่างออกไปไม่ไกลก็มีเสียงฝีเท้าก้าวเข้ามาเรื่อยๆ เย่ฮวารีบปิดกระทู้ตรงหน้าแล้วกวาดตามองไปรอบๆ ทันที ทว่ากลับไม่พบเงาของใครแม้แต่คนเดียว แต่เขามั่นใจได้ว่าเมื่อครู่ตนเองไม่ได้หูฝาดแน่นอน แม้ว่าเสียงนั้นจะเบามาก แต่สัญชาตญาณของเขาก็ยืนยันได้ว่ามีใครบางคนปรากฎตัวขึ้นบริเวณที่แห่งนี้เย่ฮวาขมวดคิ้วเข้าหากันขณะที่กำลังดึงดาบออกมาจากข้างเอว จู่ๆ มือของเขาก็ถูกใครบางคนกดลงก่อนจะตามมาติดๆ ด้วยความรู้สึกเย็บวาบที่ส่งมาที่คอ ทันใดนั้นแสงสว่างจากกริชก็ส่งมาที่คอพร้อมๆ กับเสียงของผู้หญิงคนหนึ่งที่ดังขึ้นจากทางด้านหลัง “อีเย่กูโจวงั้นเหรอ? จื้อลี่ชาวฉุนบอกว่านายมีค่าหัวสองหมื่นเหรียญทอง วันนี้นายคงต้องตายอยู่ที่นี่แล้วล่ะ”เย่ฮวาพูดพึมพำ “ถึงแม้ว่าฉันจะรู้ว่าเธอคือยาวกู่ แต่ก็คิดไม่ถึงเลยนะว่าจะเป็นผู้หญิง”กริชในมือหายไปขณะที่มือทั้งสองข้างของเธอปล่อยออกจากตัวของเย่ฮวา หลังจากนั้นเธอก็ก้าวเท้ามาตรงหน้าอย่างแผ่วเบา อีกฝ่ายคือนักฆ่าเผ่าเอลฟ์ ใบหูของเธอแหลมและเรียวยาวซึ่งเข้ากันได้ดีกับชุดหนังบนตัวของเธอ การเคลื่อนไหวของเธอเป็นไปอย่างคล่องแคล่ว ขณะพึมพำออกมาว่า “ไม่สนุกเอาซะเลย นา
