งจนร่างของมันนอนแน่นิ่งไปส่วนชายคนสุดท้ายอยู่ห่างจากเย่ฮวาค่อนข้างมากหลังจากจัดการกับสองคนแรกได้แล้ว ชายฉกรรจ์อีกสิบกว่าคนที่อยู่ด้านหลังก็กำลังตามไล่ล่าเขามา ตอนนี้พบค้นพบศักยภาพของตัวเองแล้ว และเขาก็ไม่ได้รู้สึกเหนื่อยหรือเจ็บปวดอะไร บางทีอาจจะเป็นเพราะความโกรธและอาการชาจากบาดแผล จึงทำให้เขาสามารถวิ่งเข้าใส่คนเหล่านั้นได้อย่างรวดเร็วใครจะไปคิดว่าตอนที่อีกฝ่ายเห็นว่าเย่ฮวากำลังพุ่งตัวเข้าใส่ จู่ๆ เขาก็หมุนตัวแล้วใช้กริชแทงเข้าใส่ช่วงลำคอของเย่ฮวา เย่ฮวาเบี่ยงตัวไปด้านข้างจนทำให้กริชผ่านหน้าไปอย่างเฉียดฉิว หลังจากนั้นเย่ฮวาก็ใช้กริชแทงเข้าที่ช่องท้องของอีกฝ่ายอย่างแรง แล้วผลักเขาลงไปนอนกองอยู่ที่พื้นพร้อมกับใช้ขาเหยียบไปที่ข้อมือของอีกฝ่ายจนกริชในมือของเขากระเด็นออกไป เย่ฮวาใช้เท้าเตะเข้าที่หน้าของเขาซ้าเข้าไปอีกครั้ง ในที่สุดชายคนนี้ก็ลงไปนอนแน่นิ่งหมดสติไป“ปัง!”เสียงดังลั่นขึ้นอีกครั้งพร้อมกับศีรษะของเย่ฮวาที่ถูกฟาดอย่างแรงจนหูอื้อไปชั่วขณะ ร่างของเขาเซไปมาขณะที่หลังของเขารับรู้ได้ถึงแรงกระแทกจากอะไรบางอย่างจนเสียหลักและทรุดตัวลงกับพื้นภาพตรงหน้ากลายเป็นสีดำชั่วขณะ สมองของเย่ฮวาราวกับมีสารตะกั่วจำนวนมากกำลังหมุนวนอยู่ภายในนั้นอย่างต่อเนื่อง เพียงชั่วพริบตาเดียวแรงกระแทกก็ถาโถมเข้าใส่ร่างของเขาราวกับห่าฝนที่โหมกระหน่าลงมา กริชในมือของเย่ฮวาถูกเตะจนกระเด็นลอยออกไปแล้ว และเขาก็ไม่รู
