้ว่ามันปักไปโดนใคร แต่ที่แน่ๆ คือมีเสียงร้องของใครบางคนกำลังร้องออกมาด้วยความเจ็บปวดเย่ฮวาดึงกริชที่ปักอยู่บนไหล่ซ้ายของตัวเองแล้วแทงไปด้านหน้า คนเหล่านั้นพากันถอยกรูไปด้านหลัง สายตาของเย่ฮวามองไปยังเงาที่อยู่ตรงหน้าซึ่งมีจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้เขารู้สึกได้ถึงจำนวนคนที่มีมากจนนับไม่ถ้วนที่กำลังรายล้อม ซึ่งสายตาของคนเหล่านั้นดูชั่วร้ายและหมายจะปลิดชีพของเขาทันทีที่มีโอกาส!ร่างของเย่ฮวาแกว่งไปมาราวกับควบคุมตัวเองไม่ได้ดวงตาทั้งคู่หนักอึ้งราวกับมีหินมาถ่วงไว้ ความรู้สึกเหนื่อยล้าถาโถมเข้าใส่จนทำให้เขาอยากจะหลับกลางอากาศและหากเขานอนหลับไป ฝันร้ายก็คงจะเข้าจู่โจมทันทีเช่นกันด้านหลังของเย่ฮวายังมีหญิงสาวอีกคนที่กำลังวิ่งออกไปอย่างไม่หยุด เธอวิ่งห่างจากเขามากขึ้นเรื่อยๆฉับพลันนั้นดวงตาของเขาก็เห็นร่างที่น่ารักของเสี่ยวหยู่เย่ฮวาจึงยื่นมือออกไปหวังจะสัมผัสเธอ ทว่าภาพตรงหน้ากลับไกลเกินเอื้อม ชั่วขณะหนึ่งเขาได้ร้องไห้ออกมา และรู้สึกได้ว่าน้าตาที่ไหลทะลักออกมากำลังท่วมท้นอยู่ภายในใจเสี่ยวหยู่…การจากไปของเธอฉันไม่สามารถที่จะเปลี่ยนแปลงหรือทำอะไรได้อีกแล้ว แต่ตอนนี้ฉันกำลังแบกรับชีวิตของหญิงสาวอีกคนหนึ่งไว้ด้านหลัง และฉันต้องทำอย่างสุดความสามารถเพื่อที่จะช่วยเธอให้ได้ดังนั้นวันนี้หากฉันยังเหลือลมหายใจอีกเฮือกหนึ่ง ฉันก็จะสามารถต้านคนชั่วเหล่านี้ได้!“ย๊ากกก!!!”เย่ฮวาแผดเสียงอย่างบ้าคลั่งพร้อม
