ข้างหูยังคงได้ยินเสียงของลมโกรกที่ปะทะเข้าใส่อย่างต่อเนื่อง เย่ฮวารู้สึกได้ถึงความชาและความเจ็บปวดบนร่างกายรวมไปถึงความรู้สึกราวกับกำลังหายใจไม่ออกต้องวิ่งให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ เด็กผู้หญิงที่น่ารักคนนั้นกำลังอยู่บนรถตู้คันนั้นที่ห่างออกไปไม่ไกล และเธอกำลังตกอยู่ในอันตราย ผู้หญิงคนนี้คือคนที่เขารับปากว่าจะดูแลเธอให้ดี คืนนี้ต่อให้เป็นตายร้ายดียังไงก็ต้องพาเธอกลับมาอย่างปลอดภัยให้ได้!ฉันสาบาน!!!“ปี๊นปี๊น…”เสียงแตรจากรถที่อยู่ด้านหลังดังขึ้น ตอนที่หันกลับไปก็พบว่ามีฮอนด้าซีดานสีดำคันหนึ่งกำลังขับตรงมา เย่ฮวาจึงรีบไปยืนตรงอยู่กลางถนนแล้วหันไปโบกมือให้รถคันนั้นรถจอดลงตรงหน้าเย่ฮวาพร้อมกับหัวของคนขับที่ชะโงกออกมาจากกระจกรถแล้วเริ่มด่าเย่ฮวาทันที “ไอ้เด็กเวร! ตาบอดรึไงวะ? ไสหัวออกไป!”เย่ฮวาวิ่งไปอยู่ข้างๆ รถคันนั้นพร้อมกับควักเงินในกระเป๋าออกมา 5000 หยวน ก่อนจะยื่นให้คนขับพร้อมกับพูดขึ้นว่า “แฟนฉันถูกแฟนเก่าลักพาตัวไป! ช่วยฉันตามเธอหน่อย แล้วฉันจะให้เงิน 5000 หยวนนี้กับนาย!”ดวงตาของคนขับเป็นประกาย เขายื่นมือออกมาราวกับจะรับเงินไว้ เย่ฮวาจึงดึงเงินกลับมาแล้วเข้ามานั่งที่นั่งข้างคนขับ หลังจากนั้นเขาก็ดึงเงินออกมาแค่ครึ่งเดียว“ฉันให้นายเท่านี้ก่อน หลังจากตามตัวได้เมื่อไหร่ฉันจะให้ส่วนที่เหลือ!”คนขับรับเงินไปแล้วพูด “รัดเข็มขัดนิรภัยด้วย!”หลังจากนั้นเขาก็เหยียบคันเร่งอย่างแรงจนเย่ฮวาเอน
