ียวมีราคาหลักพันหลักหมื่น แต่เมื่อก้มลงดูเสื้อเชิร์ตของตัวเองที่ซื้อมาจากตลาดนัด กลับมีราคาแค่เพียง 88 หยวนเท่านั้นเห็นแบบนี้เขาก็ไม่กล้าที่จะใส่เสื้อยืดสีดำแขนสั้นสองตัวที่ได้มาในราคา 11.5 หยวนเลย……หลังจากที่เดินห้างเสร็จแล้วตอนที่โทรให้เยว่เอ๋อร์มารับก็พบว่ารถติดตลอดทาง เธอจึงไม่สามารถขับมารับได้ทันเวลา เย่ฮวากับมู่จื่อหานจึงต้องกลับเอง ของที่มู่จื่อหานซื้อมีไม่มากเท่าไหร่นัก และเธอก็ให้คนนำของกลับไปส่งที่หอให้แล้ว เพราะเธอยังอยากออกไปเดินเล่นกับเย่ฮวาต่อตอนที่เดินออกมาด้านนอกห้าง เธอก็เอามือมาคล้องแขนของเขาไว้ ซึ่งอาจจะทำให้คนนอกเข้าใจผิดคิดว่าพวกเขาเป็นแฟนกัน แต่ถึงจะเป็นแบบนั้นเขาก็ไม่ได้สนใจอะไร ขอแค่มู่จื่อหานมีความสุขก็พอแล้ว ตั้งแต่ที่เขารู้จักกับเธอ เขายังไม่เคยเห็นเธอเป็นเหมือนกับวันนี้มาก่อนเพราะวันนี้เธอเอาแต่พูดคุยยิ้มแย้มและหัวเราะอย่างสนุกสนาน ปกติแล้วเธอสูงเกินกว่าใครจะไขว่คว้าและเอื้อมถึงได้ แต่เวลานี้เธอมาอยู่ข้างๆ เขา และเธอก็เป็นเหมือนกับผู้หญิงธรรมดาๆ คนหนึ่งเท่านั้นท้องฟ้าเริ่มกลายเป็นสีแดงแล้ว บรรยากาศโดยรอบไม่ได้ร้อนเหมือนกับช่วงเที่ยงอีกต่อไป พวกเขาเดินเคียงข้างกันไปตลอดทาง ขณะที่ใบหน้าเล็กๆ ของเธอก็เริ่มเกิดเป็นสีแดงระเรื่อขึ้น ความน่ารักที่ดูนุ่มนิ่มนี้ทำให้เขาอยากจะใช้ปากกัดพวงแก้มของเธอเสียเหลือเกินพวกเขายังคงเดินต่อไปอย่างเงียบๆ ทางเดินที่มีต้นไม้เขีย
