ในที่สุดก็ถึงเวลาล่ารากันอย่างจริงจัง ตอนนี้ถือว่าสายมากแล้ว และทุกคนก็ควรจะแยกย้ายกลับไปเก็บของเพื่อกลับบ้านของตัวเองแล้วด้วยตอนที่มาถึงลานจอดรถใต้ดินของสำนักงานใหญ่หลิงเกิง พวกเขาก็บอกลาชางห่ายเกอ ลั่วอิงและคนอื่นๆหลังจากที่ทุกคนขับรถออกไปจากสำนักงานใหญ่แล้วมู่จื่อหานก็หันมามองเย่ฮวา “พวกเราไปกันเถอะหัวหน้าใหญ่เย่”เย่ฮวายิ้มตอบกลับไปก่อนจะขึ้นรถและประจำที่นั่งคนขับ พรุ่งนี้เช้าก็จะได้กลับบ้านไปเจอหน้าเจ้ากวาจื่อแล้ว ไม่รู้ว่าตอนที่หมอนั่นเจอเขาจะมีปฏิกริยายังไงบ้างนะมู่จื่อหานที่นั่งอยู่ข้างๆ เย่ฮวาเลื่อนหน้าจอโทรศัพท์ในมือ หลังจากผ่านไปได้ไม่กี่นาทีเธอก็ยิ้มออกมา “ตอนนี้ระบบเกมหลิงเกิงทำการปิดปรับปรุงแล้ว ครั้งนี้มีการอัพเดทแผนที่เมืองหลักลั่วเซียวเพิ่มขึ้นด้วย คงจะมีการเปลี่ยนระดับของมอนสเตอร์เช่นกัน”เย่ฮวาพยักหน้า “จากการตั้งค่าของระบบเกมผู้เล่นเลเวล 80 จะสามารถเข้าไปตั้งรกรากที่เมืองหลักลั่วเซียวได้ด้วยนะ เรื่องที่จะมีการอัพเดตเมืองเป็นสิ่งที่ต้องเกิดขึ้นอยู่แล้วล่ะ แต่ที่พวกเราไม่รู้ก็คือมอนสเตอร์ในระบบไม่รู้ว่าจะรุนแรงขึ้นมากขนาดไหน”เยว่เอ๋อร์ที่นั่งอยู่เบาะหลังยื่นโทรศัพท์มาด้านหน้า“ฉันอ่านข่าวจากทางผู้ดูแลเกม เที่ยงคืนวันพรุ่งนี้เมืองใหญ่ของแต่ละเมืองจะเริ่มขายหมวกเกมลอตสองแล้วนะมีทั้งหมด 5 ล้านใบ เกมหลิงเกิงคงจะดังระเบิดเลยล่ะ”เย่ฮวาหมุนพวงมาลัยไปพลางก็พูดไปพลางว่า “ลอต
