กเลยนะ”เย่ฮวายิ้มเจื่อนแล้วส่ายหน้าตอบกลับไป “ช่างเถอะถ้าพูดถึงความชอบมันก็แค่ความชอบที่บริสุทธิ์เท่านั้นแหละ ความรู้สึกชอบนี้ไม่ได้เหมือนกันกับความรักหรอกนะ อีกอย่างตอนนี้ฉันก็อยากอยู่คนเดียว ส่วนเรื่องแฟนคงเป็นเรื่องของดวงแล้วแหละ…ชาตินี้ไม่รู้ว่าฉันจะได้เจอผู้หญิงที่ฉันอยากจะปกป้องเธอด้วยชีวิตรึเปล่า ถ้ามีจริงๆฉันก็จะทำทุกวิถีทางเพื่อให้ได้อยู่กับเธอ”มู่จื่อหานยิ้มออกมาเบาๆ “ดูเหมือนว่านายคงจะผ่านเรื่องราวอะไรบางอย่างมาสินะ ก่อนหน้านี้ฉันคิดว่านายจะเป็นตาทึ่มที่ไม่เข้าใจเรื่องความรักเสียอีก”เย่ฮวาพึมพำ “เสี่ยวหานถ้าเธอยังดูถูกสติปัญญาของฉันแบบนี้อีกครั้งเดียว ฉันจะลากเธอเข้าป่าจริงๆ ด้วย ไม่เชื่อก็ลองดู…”“เอ่อะ…ไม่ไปนะ!”……หลังจากกลับมาที่ KTV ตรงหน้าประตูทางเข้าเย่ฮวาก็พบกับจิ่วตู้โยหมิงด้านข้างของเขายังมีผู้ชายอีกคนที่ยืนอยู่ และท่าทางและรูปร่างหน้าตาของเขาก็ดูคล้ายคลึงกับหวอเปิ่นซ่านเหลียงมาก ซึ่งมีโอกาสที่จะเป็นเขาสูงถึง 80-90%หวอเปิ่นซ่านเหลียงหันมามองพวกเขาสองคนก่อนจะเดินผ่านไปราวกับไม่เห็นพวกเขา ทว่าหางตาของเย่ฮวากลับมองเห็นรอยยิ้มที่เยือกเย็นของอีกฝ่ายที่กำลังกระตุกยิ้มออกมาวิหารสังหารเทพได้หน่วยย่อยมาตั้งหลายกลุ่มแล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมต้องทำตัวหยิ่งผยองกันขนาดนี้ด้วยเนี่ยตอนที่เดินกลับมาถึงที่ห้องทุกคนก็กำลังร้องเพลงกันอย่างสนุกสนาน ตอนนี้ผ่านมาเป็นเวลาเกือบหนึ่งชั่วโมงแล้ว
