ไม่มีความกล้า เวลาอยู่กับนายฉันรู้สึกปลอดภัยมากจริงๆ แถมฉันก็ไม่เคยกลัวว่าจะถูกนายล่วงเกินด้วย”ร่างเย่ฮวาสั่นสะท้านขึ้นเล็กน้อย “เสี่ยวหานอย่าพูดอะไรแบบนี้ตามใจชอบนะ ถ้าคนอื่นมาได้ยินเข้าอาจจะคิดว่าฉันไม่ใช่ผู้ชายได้นะ!”“คิคิ…”มู่จื่อหานยกแก้วชานมขึ้นมาดูดแล้วพูดต่อว่า “เย่ฮวา…นี่พวกเราก็น่าจะรู้จักกันมาสักพักแล้วสินะ”เย่ฮวาพยักหน้า “เกมเปิดตัวมาเกือบจะสามเดือนแล้วและมันก็เทียบเท่ากับช่วงเวลาที่เรารู้จักกันนั่นแหละตอนนี้ ฉันกับเธอเจอหน้ากันจริงๆ แค่ 3 ครั้งแต่ภายในเกมพวกเรากลับสนิทกันมาก”“ใช่ รู้ตัวอีกทีพวกเราก็รู้จักกันมานานแล้ว…”มู่จื่อหานแหงนหน้ามองดวงดาวบนฟากฟ้าพลันกระซิบออกมาด้วยเสียงแผ่วเบาว่า “หลังจากได้รู้จักกับนายฉันก็ได้เรียนรู้อะไรเยอะแยะไปหมด แถมมันยังทำให้ฉันรับรู้ได้ถึงความรู้สึกที่ผุดขึ้นมาภายในใจไม่น้อย…”เย่ฮวาชะลอความเร็วในการเดินลง แล้วหันไปมองมู่จื่อหานที่กำลังหันข้างให้ เขายิ้มให้เธอแล้วพูดเสียงเรียบว่า “ฉันเองก็ได้เรียนรู้อะไรมากมายหลังจากที่ได้รู้จักกับเธอเหมือนกัน เธอมีผลต่อการเปลี่ยนแปลงของฉันอย่างมากเลยนะ การที่ฉันได้มาเจอเธอ เยว่เอ๋อร์และพี่หน่าย ถือเป็นกำไรที่ฉันได้รับมากที่สุดตั้งแต่เข้ามาอยู่ในเกมนี้”ดวงตาที่เป็นดั่งดวงดาวสุกสกาวมองมาที่เย่ฮวาก่อนจะเข้าใกล้เขามากขึ้น “นายเพิ่งจะ 20 เองนะ เคยคิดจะหาแฟนสักคนรึเปล่า ฉันเห็นเยว่เอ๋อร์กับพี่หน่ายก็ดูชอบนายมา
