ส่องทาง มีคู่ชายหญิงคู่หนึ่งกำลังยืนจูบอย่างดูดดื่มอยู่ข้างต้นไม้ใหญ่ ภาพตรงหน้าทำให้มู่จื่อหานต้องรีบดึงมือเย่ฮวาเพื่อให้รีบเดินออกมาจากจุดนั้นให้เร็วที่สุดด้วยใบหน้าแดงก่าสวนสาธารณะยามค่าคืนเป็นเหมือนกับผืนป่ากว้างใหญ่ ก่อนหน้านี้เขาแค่คิดว่าจะทำให้ใจตัวเองสงบขึ้นกว่าเดิมสักเล็กน้อย ทว่าที่นี่กลับเต็มไปด้วยคู่รักชายหญิงที่เข้ามาพลอดรักกันแทบทุกจุด อีกทั้งข้างๆ เขาก็ยังมีสาวสวยอย่างมู่จื่อหานมาด้วย จึงทำให้ระหว่างที่เดินไปตามทางก็มีคนที่เดินผ่านไปมาหันมามองราวกับจะพูดกับเขาว่า “โคตรเจ๋งเลยว่ะ! จีบผู้หญิงสวยๆ แบบนี้ติดด้วย”ตามทางเดินที่แสนสงบ เย่ฮวาและมู่จื่อหานยังคงเดินเคียงข้างกันไปเรื่อยๆ เงาของพวกเขาสะท้อนลงบนพื้นตรงหน้า มู่จื่อหานถือแก้วชานมในมือพลันยิ้มแล้วพูดว่า“นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ฉันออกมาเดินกับผู้ชายสองต่อสองตอนกลางคืน”เย่ฮวาพึมพำ “นี่ก็เป็นครั้งแรกเหมือนกันที่ฉันพาผู้หญิงออกมาเดินเล่นในพื้นที่ที่มีแต่ป่าตอนดึกๆ เพื่อซื้อชานมสองแก้ว”มู่จื่อหานถลึงตามองมาที่เย่ฮวา “อะไร หรือว่านายแอบคิดอะไรทะลึ่งๆ กับฉัน?”เย่ฮวายิ้มเจื่อน “ฉันจะไปกล้าคิดแบบนั้นได้ยังไงกันล่ะถ้าทำแบบนั้นกับหัวหน้าใหญ่ที่แข็งแกร่งอย่างกิลด์หานเยว่เหมิงที่มีคนใต้บัญชาการหลายพันคน ฉันคงอยู่ในหลิงเกิงต่อไปไม่ได้แล้ว”“คิๆ…”มู่จื่อหานยิ้มด้วยรอยยิ้มที่สดใสราวกับดอกเบญจมาศที่เบ่งบาน “คนโง่ที่อยากจะเป็นขโมยแต่กลับ
