่นี่เพื่อแลกเปลี่ยนซื้อขายยาโอสถหน้าฝน แล้วก็…พี่สาวของพวกฉันก็อยากเจอนายด้วย”เย่ฮวาชะงัก “พี่สาวของพวกเธอคือผู้เล่นที่เล่นอาชีพลับอัศวินเผ่าอันเดดและใช้อาวุธเป็นหอกนั่นใช่ไหม?”เธอพยักหน้า “ใช่แล้ว อาชีพและชื่อไอดีของพี่เป็นสิ่งที่พี่ห้ามไม่ให้ฉันบอกใคร รอให้นายเจอกับเธอก่อนหลังจากนั้นนายค่อยถามเองแล้วกัน ส่วนเธอจะบอกนายรึเปล่าฉันเองก็ไม่รู้เหมือนกัน”เย่ฮวาพึมพำ “ได้ยินมาว่าคนที่ยิ้มแย้มแจ่มใสมักจะโชคดี”“แต่รอยยิ้มของนายดูไม่น่าเชื่อถือเลยนะ~”“……”……ภายในเมืองหมอกราตรีเย่ฮวาสามารถมองเห็นเหล่าออร์คเดินไปมาทั่วทุกที่ ออร์คเหล่านี้ไม่ใช่ผู้เล่นออร์คในเมืองหลักเหล่านั้นแต่พวกมันคือสัตว์ป่าที่มีความสูงราวๆ2-3 เมตร อีกทั้งยังมีร่างกายหนาและใหญ่โต การย่างเท้าของพวกมันทำให้เขารู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนที่เกิดขึ้นยาวเนี่ยนเดินนำเย่ฮวาเข้ามาด้านในกระท่อมแห่งหนึ่งภายในนี้มีโต๊ะที่ถูกสร้างอย่างเรียบง่ายหนึ่งตัว และมีเก้าอี้ที่ทำจากตอไม้อีก 2-3 ตัว โดยภายในนี้เกิดแสงสว่างจากกลุ่มคริสตัลที่ส่องแสงออกมาเพียงริบหรี่ แม้ว่ามันจะไม่ได้สว่างจ้าแต่ก็ไม่ได้มืดมิดจนมองไม่เห็นอะไรตรงหน้าโต๊ะตัวนั้นมีร่างของผู้เล่นที่ถูกปกคลุมไปด้วยแสงสีดำนั่งอยู่ เธอคือผู้บัญชาการภายในสถานที่แห่งนี้ส่วนจะเป็นใครนั้นเขาไม่สามารถรู้ได้ สิ่งที่รู้ได้เพียงอย่างเดียวคือเธอคงจะต้องเจ๋งมากแน่ๆ“เสี่ยวเนี่ยน…ตอนนี้ทุกคนออกไปเก็บเล