ปยังตำแหน่งที่ห่างไกลออกไป “ตรงนั่นคือเมืองหมอกราตรีตามฉันมาสิ…”พูดจบพวกเย่ฮวาก็เดินผ่านหุบเขาตรงหน้าไป ระหว่างทางก็พบกับเหล่าออร์คที่มีเขี้ยวแหลมคมซึ่งเป็นเหล่าNPC ยาวเนี่ยนหันมาหาเย่ฮวาพลันยิ้มแล้วอธิบายว่า“เมืองหมอกราตรีแห่งนี้เป็นสถานที่สำหรับเผ่าออร์คภายในทวีปของเรามีเผ่าพันธุ์จำนวนมาก แต่เป็นเพราะดินแดนใหญ่ถูกปกครองโดยเผ่ามนุษย์ จึงทำให้เผ่าพันธุ์อื่นๆ ถูกบีบให้ออกมายังพื้นที่ใกล้เคียงเหล่านี้แทน ที่นี่เป็นเมืองขนาดเล็กที่พี่สาวของฉันมาเจอโดยบังเอิญภายในนี้มีทั้งโรงตีเหล็ก ร้านขายยาและยังมีร้านค้าจากเผ่าอื่นที่อยู่ภายในที่แห่งนี้ด้วย ถือว่าเป็นเมืองหลักที่ถูกสร้างขึ้นมาแบบเรียบง่าย แต่ก็มีเหล่า NPC พื้นฐานอยู่ที่นี่ด้วย พวกเราจึงลงหลักปักฐานที่นี่และออกไปเก็บเลเวลจากที่อื่นที่ไม่ใช่สี่เมืองหลัก”เย่ฮวากวาดตามองไปรอบๆ “ตอนนี้เธอปรากฏตัวให้ทุกคนได้เห็นแล้ว ทำไมตอนที่แข่งขันเพื่อเข้าสู่รอบ 4 คนสุดท้ายเธอถึงได้ยอมสละสิทธิ์ล่ะ?”เธอเม้มปาก “เพราะมีเรื่องด่วนเกิดขึ้นน่ะ ฉันเลยทำได้เพียงแค่ยอมถอนตัวออกจากการแข่งขัน ตอนบ่ายฉันจะรีบไปเซี่ยงไฮ้อีกรอบ เพราะรางวัลที่ได้รับถือว่าไม่เลวเลย”เย่ฮวายิ้มเจื่อน “เธอมีความสุขก็โอเคแล้วล่ะ ว่าแต่เธอชวนให้ฉันมาถึงเมืองราตรีหมอกแห่งนี้คงไม่ใช่เพียงเพราะทำการแลกเปลี่ยนโอสถหน้าฝนอย่างเดียวหรอกใช่ไหม?”เธอส่ายหน้า “ที่จริงก็ไม่มีอะไรมากหรอก ฉันให้นายมาที
